Part

 1  1876  |         rymowych szarlataństw!~Co nam do tego, że wam bohaterki~
 2  1876  |           Roztrącać gwiazdy... bo nam tchu nie staje~Zdążać za
 3  1876  |           pokoleń wymowna.~Smutno nam słyszeć te echa mdlejące,~
 4  1876  |          te echa mdlejące,~Smutno nam wiedzieć, że ta moc cudowna,~
 5  1876  |           dziś szumem.~ ~Straszno nam strun tych dotykać natchnionych,~
 6  1876  |           umysły leniwe;~Straszno nam stanąć wobec tych zniknionych,~
 7  1876  |    atmosfera~Już od kolebki duszę nam otacza,~Dziewiczą barwę
 8  1876  |         nieba podwoje,~Twa miłość nam władzę cudowną wyjedna,~
 9  1876  |           obronie wolności,~Chcąc nam dochować wdzięczności,~Pamiętaj
10 SenGrob|          zaciągnięte długi,~I dał nam w ręce rapsodu początek -~
11 SenGrob|         zaczerpnąć - i morza,~Gdy nam przybrakło ojczystego brzegu,~
12 SenGrob|           I czy słońce nie świeci nam inne.~ ~A Kumejska Sybilla,~
13 SenGrob|           Rzuć ostatnie promienie~Nam na drogę podziemną;~Może
14 SenGrob|           I serc czystości!~A Bóg nam stanąć pozwoli,~I z naszej
15 SenGrob|   wielkopolskiej braci;~Ale dosyć nam było przelotnego błysku,~
16 SenGrob|       grób swój sięga -~Więc choć nam powiadają: "Ta ziemia umarła",~
17 SenGrob|         Bo już w kolebce truciznę nam wlewa~Widmo haniebnej i
18 SenGrob|          do snu pieśni straszliwe nam śpiewa.~ ~Więc młodość nasza
19 Tatrach|       bożej.~ ~O matko ziemio! ty nam dając ciało,~Zbudzoną duszę
20 Tatrach|         jak kwiaty,~A ty stosowne nam wyznaczasz grządki;~Każdy
21 Tatrach|            I twój wzrok jasny, co nam w życiu świeci,~Jeszcze
22 Tatrach|        Niech dzień ten przyszłość nam zapowie,~Do której z wolna
23 Tatrach|          więzy, które mocniej się nam wpiły,~I łzy palące... i
24 Tatrach|      nasze paliła tęsknota,~A bór nam szumem dębów swych i sosen~
25 Tatrach|    upajały.~ ~Pamiętam dotąd, jak nam szmer strumieni,~Słowików
26 Tatrach|         burza nieszczęść strąciła nam z głowy~Nawet ostatni wieniec
27 Tatrach|          A chłód wasz lodem spada nam na serce -~My błogosławim
28 NadGleb|          twoją się ukrywa;~ ~Choć nam w błyskawic blasku się odsłoni~
29 NadGleb|     ciemna i straszliwa...~Trudno nam dotrzeć spojrzeniami do
30 NadGleb|          was nie dostanie -~Chyba nam echo odrzuci pytanie,~Przywtórzy
31 NadGleb|          skrytym, tajemniczym,~Co nam mrok wieczny zasłania zazdrośnie.~
32 NadGleb|          Wśród bezbrzeżnego znika nam ogromu,~ ~Niemocą myśli
33 NadGleb|          Wciąż coś przybywa i coś nam ucieka;~Myśli, uczucia rodzą
34 NadGleb|          miłość, sława, istnienie nam krasi;~A z naszych czynów
35 Kwiaty | najrzadsze,~Może w serca truciznę nam sączyć -~Tych chwil szczęścia
36 Kwiaty |     zostawim nad swoją mogiłą,~Co nam spójnią nieśmiertelną było.~ ~
37 Kwiaty |           gdzie buntowniki?~Pokaż nam drogę, dziewczyno,~Niech
38 Kwiaty |  prześnimy tak błogo,~I przebaczy nam Bóg miłosierny!...~Ja prócz