Part

 1  1876  |          wobec ciebie nie ma nic!~Ty łamiesz prawa odwieczne,~
 2  1876  |    Wszystko przepada i ginie,~Gdy ty w piękności zbrojna cud~
 3  1876  |                                   Ty czekaj mnie!~ ~Ty czekaj
 4  1876  |                 Ty czekaj mnie!~ ~Ty czekaj mnie, dzieweczko
 5  1876  |         wrócę - gdy mi pozwolą.~ ~Ty czekaj mnie i kochaj wciąż!~
 6  1876  |                         Płaczącej~Ty płaczesz, dziewczę? Łez
 7  1876  |       wiosna wiją ci wianek...~-A ty w łzach przecie,~Niedobre
 8  1876  |      niebie~O twej jasności -~Boś ty mi była nie próżnym marzeniem,~
 9  1876  |             Słyszała, jak mówił: "Ty jesteś wybraną,~By nowe
10  1876  | niebiańskim pogrążyć zachwycie.~ ~Ty jedna! ach! możesz, na ziemi
11  1876  |      jedna! ach! możesz, na ziemi ty jedna!~Otworzyć mi nieba
12  1876  |  najsłodszy~Nektar, dziewczyno!~ ~Ty byś mnie może kochała,~Jasny
13  1876  |        żyłbym twoją miłością,~Boś ty jest moim natchnieniem~I
14 SenGrob|      ofiary.~Czy prawdą jesteś, o ty nieśmiertelny~Zawiązku kwiatów
15 SenGrob|     tryumf ojcostw zabezpieczy.~I ty więc losów nie pragnij odmiany,~
16 SenGrob|        łaski ni przebaczeń".~"Kto ty? - spytałem - duchu niezbłagany!"~
17 SenGrob|           ojcowizn schedą,~Lepiej ty, Fryne, prorokuj~Bachiczne
18 SenGrob|            Prośba~ ~O mój Aniele, ty rękę~Daj!~Przez łzy i mękę,~
19 SenGrob|           kraj,~Do jasnych źródeł ty mnie doprowadź;~Racz się
20 SenGrob|  przepaściach muszę nocować,~Więc ty mnie prowadź.~ ~To, com
21 SenGrob|          wytrwać niezłomnie,~Więc ty zstąp do mnie!~ ~Lękam się
22 SenGrob|        noga.~ ~Oni nie wiedzą, że ty prochom dziatek~Dziś posłuchanie
23 SenGrob|           na pastwę wroga!~ ~Lecz ty wymową cichą, apostolską,~
24 AlbumP |          mów, że wszystko, czegoś ty nie umiał~Odnaleźć w życiu -
25 Tatrach|          bożej.~ ~O matko ziemio! ty nam dając ciało,~Zbudzoną
26 Tatrach|       wrażeń napawasz słodyczą.~ ~Ty ją przenikasz barw i dźwięków
27 Tatrach|       dalej pasma uczuć świeże.~ ~Ty jej swe wszystkie skarby
28 Tatrach|          wschodzimy jak kwiaty,~A ty stosowne nam wyznaczasz
29 Tatrach|         losów ciężkiego rozbicia,~Ty, dobrotliwa, zagoisz mu
30 Tatrach|          do grobu się kładą.~ ~Bo ty, o matko, masz dla swoich
31 Tatrach|          cała wzlatuje do góry.~ ~Ty czułeś dobrze, że wielkość
32 Tatrach|       serca pokoleń uparte.~ ~Boś ty nie przyszedł jako klątwa
33 Tatrach|          nieśmiertelne: jestem!~ ~Ty byłeś dzieckiem ostatnim
34 Tatrach|          niepamięć wieczną,~Byłeś Ty jasność rozlała słoneczną".~ ~
35 NadGleb|           I~ ~Zmiennego bytu falo ty ruchliwa,~Co nas unosisz
36 Kwiaty |           pragnień i boleści".~ ~"Ty się pytasz, mój biały aniele,~
37 Kwiaty |       ciebie nie mam tu nikogo,~A ty idziesz, niewierny!?~ ~Nie