Part

 1  1876  |          wyrazy~Chciałem odczytać znów,~Dojrzałem w listku skazy,~
 2  1876  | stworzenia~Przybiera ślubną szatę znów!~ ~A dusza skrzydła znów
 3  1876  |          znów!~ ~A dusza skrzydła znów dostaje,~Już jej nie ściga
 4  1876  |          powrócić.~ ~Tyś powitała znów swój domek Biały,~Gdzie
 5  1876  |        Lecz widząc ciebie, odejść znów~W samotne ziemi obszary...~
 6  1876  |    Odlatują z jesienią,~A wracają znów na łąki,~Gdy się z wiosną
 7  1876  |           Znowu zaczynam kochać i znów wierzę,~Że zdołam jeszcze
 8 SenGrob|    gwiaździstych szpalerach.~Więc znów ujrzałem świat ten tyle
 9 SenGrob|           Na wszystkie ciosy mieć znów serce młode,~I walcząc przeciw
10 SenGrob|           ziemskich skażeń,~Aż ją znów przyszłość podniesie zwycięska~
11 SenGrob|     rozpinać,~Wątpić i wierzyć, i znów tracić wiarę,~A po pielgrzymce
12 SenGrob|    męczącej i długiej~Minotaurowi znów złożyć ofiarę.~Ha! gdyby
13 SenGrob|         zdziwiona:~Czy się zjawił znów jaki Attylla?~Czy to tylko
14 SenGrob|      marzeniem~Zda się, że wracam znów~Do jasnych młodości snów~
15 SenGrob|                     Sonet~ ~Odkąd znów padło w proch twe czoło
16 SenGrob|          wtenczas pieśń powstanie znów,~Cudowną moc swą odświeży~
17 AlbumP |           piękność świata.~ ~Więc znów oczy mam zwrócone~Na jaśniejszą
18 AlbumP |          jaśniejszą życia stronę,~Znów odczuwam - to, co piękne,~
19 AlbumP |         odczuwam - to, co piękne,~Znów przed śpiewnym głosem mięknę~
20 AlbumP |        swych wspomnień mary blade~Znów z miłością na pierś kładę;~
21 AlbumP |      Szybko uniesie czas rączy,~I znów kochanków w mogile~Wieczność
22 AlbumP |  rozpłakana wzlatuje w błękity;~I znów z obłoków wyziera pogodnie,~
23 Tatrach|          pieszczotą~W zaczarowane znów wprowadzasz koło,~Wracając
24 Tatrach|            tam ogniem zaświeci... znów zmicrzchnie;~ ~A w dole
25 Tatrach|          rządzić wszechwładnie,~I znów z miłością do nóg jej upadnie.~ ~
26 Tatrach|      strój inny, świeży,~W którym znów serca stęsknione zachwyci~
27 Tatrach|            W ciemnościach pogasną znów!~1880~
28 Tatrach|          szyku proporce rozwiała,~Znów na orężne gotując się czyny.~ ~
29 Tatrach|       orężne gotując się czyny.~ ~Znów chrzęszczą zbroje i husarskie
30 Tatrach|      nadziemski,~Niby wschodzącej znów gwiazdy betlemskiej.~ ~Męki
31 Tatrach|          I bądź ludzkości gwiazdą znów przewodnią.~ ~My ci pod
32 NadGleb|     naszej zasługi~Korzystać będą znów następcy nasi.~11 maj 1887~
33 Kwiaty |    rozmawiamy z sobą,~Takie lilie znów po nas wy kwitną,~Naszych