Part

 1  1876  |    ciebie, odejść znów~W samotne ziemi obszary...~Na te męczarnie
 2  1876  |       się po nie miał schylić ku ziemi...~I żaden zawód sił mych
 3  1876  |          Tęsknota~ ~Obłoki, co z ziemi wstają~I płyną w słońca
 4  1876  |             Śpiewają tej biednej ziemi,~Co wiecznie w świeżej żałobie~
 5  1876  |       Niech ślad mój zagładzi na ziemi,~Niech wszystkie dnie moje
 6  1876  |         Nad litość nic nie ma na ziemi świętszego,~Więc litość
 7  1876  |        Ty jedna! ach! możesz, na ziemi ty jedna!~Otworzyć mi nieba
 8  1876  |       Jednego serca trzeba mi na ziemi!~Co by przy moim miłością
 9  1876  |       ćmi i wichrzy~W prochu tej ziemi, jak owad najlichszy,~Ponad
10  1876  |     bezzwłocznie,~Wprzód zanim w ziemi naprawdę odpocznie;~Serdecznych
11 SenGrob|       utkała posłanie~Zniknionej ziemi, ani wśród tej drogi,~Do
12 SenGrob|          powietrza zda się i bez ziemi,~Mnie w nieruchome opasawszy
13 SenGrob|      splami rozpacz albo trwoga;~Ziemi ci braknie, lecz niebo posiadasz,~
14 SenGrob|   nadzmysłowe straże~Przyszły do ziemi szturmować sumienia,~A rozgrzebując
15 SenGrob|       ich imieniem~W krąg się po ziemi rozejdzie ojczystej,~I że
16 SenGrob|      usta,~Mnie zaś tu trzyma do ziemi~Dziewczyna pusta.~ ~Więc
17 SenGrob|     anioła,~Jak błędne cienie po ziemi się snują.~ ~A wyzwolenia
18 SenGrob|            Gdy jeszcze gościł na ziemi~Złe mu w gościnie tej było -~
19 AlbumP |        że duch odzyska~Miłość na ziemi straconą;~Dla innych rozstania
20 AlbumP |          ptaków i motyli,~A spod ziemi wyszły kwiaty.~ ~Lecz nie
21 AlbumP |        Żywe piękności wydobywa z ziemi,~Z serca natury i z serca
22 AlbumP | pierzchłych wieków.~ ~W próchnie ziemi, w dziejów pyle~Rozjaśnione
23 AlbumP |        nie ma czystej miłości na ziemi! -~Tyś pewnie w drodze blask
24 Tatrach|          jak Anteusz dotykać się ziemi...~Bośmy, o matko, wszyscy
25 Tatrach|     marzącej natury~Wypchnięte z ziemi ogniska...~To Kościeliska!~ ~
26 Tatrach|     zabiegi i spory gorące~O kęs ziemi na polach lub łące.~ ~On
27 Tatrach|       ogromy,~Niebiosa zbliża ku ziemi.~Coraz to głębiej w sferę
28 Tatrach|     zapewni?...~Że odwracacie od ziemi twarz~Bezczynni, a jednak
29 Tatrach|     słodyczy nie zazna~I tylko w ziemi wnętrznościach się grzebie,~
30 NadGleb|        Tysiącem kiełków drży już ziemi łono,~ ~Ręką natury rozrzuconych
31 Kwiaty |     rzucić!~ ~Cóż mieć możesz na ziemi droższego~Nad mą miłość?...