Part

 1  1876  |       dawno zapomniana~Przyszła sen mój zakłócić.~ ~Jej melodia
 2  1876  |                          Dziwny sen~ ~Dziwny sen miałem z wieczora,~
 3  1876  |             Dziwny sen~ ~Dziwny sen miałem z wieczora,~Trwał
 4  1876  |                 Myślałem, że to sen...~ ~ ~Myślałem, że to sen,
 5  1876  |      sen...~ ~ ~Myślałem, że to sen, lecz to prawda była:~Z
 6  1876  |        pokryła!~Myślałem, że to sen - lecz to prawda była!~5
 7  1876  | obojętnym zostać?~I widzieć ten sen i to kwiatów łoże,~Na którym
 8  1876  | przyczynę.~ ~Słyszała jak przez sen wyrazy namiętne,~Co śpiewnym
 9  1876  |     zapytać do matki, co znaczy~Sen dziwny o takiej przygodzie.~
10 SenGrob|                                 SEN GROBÓW [1865] ~I' non so
11 SenGrob|        I nie wiedziałem, czy to sen, czy jawa;~O bycie własnym
12 SenGrob|   eterach,~Rozbłękitniła grobów sen miesięczny,~Ledwie widzialny
13 SenGrob|   obrazu,~Składając jeden długi sen kwiecisty.~Wpatrzony stałem
14 SenGrob|        schylona,~Krzyknie przez sen zdziwiona:~Czy się zjawił
15 SenGrob|        w mgły się rozwiewa,~Jak sen przepada...~Krzyczmy: Rok
16 SenGrob|         toastów!~ ~I chociaż to sen tylko, żeśmy połączeni,~
17 SenGrob|   ojczystych pól...~Lecz tu się sen mój ucina;~Fantazji gdy
18 AlbumP |         tu przybieży~I przerwie sen zaklęty.~ ~Lecz rycerz,
19 Tatrach|         rzewnej~Gonią piękności sen.~18 grudzień 1879~
20 Tatrach|     ciemność spowitą i w ciszę,~Sen nieprzespany łagodnie kołysze,~
21 NadGleb|        uszach dźwięczą,~I śnisz sen smutny, chwilami uroczy,~
22 NadGleb|   mgłach przeszłości nikną, jak sen krótki...~A czas powoli
23 Kwiaty |        świat;~Mego życia rajski sen,~Wziąłeś sen uroczy -~Bierz
24 Kwiaty |       życia rajski sen,~Wziąłeś sen uroczy -~Bierz więc łzawy
25 Kwiaty |       złote.~ ~Raz, ach! śniłem sen proroczy,~Że ją widzę tuż:~
26 Kwiaty |     kwiecie.~ ~Tak się skończył sen milutki~I ostatnia nić...~
27 Kwiaty |        Na pokusy mnie wystawia,~Sen i spokój mi odbiera...~ ~
28 Kwiaty |   wiecznej tajemnicy,~I dlatego sen życia je pieści~Echem naszych
29 Kwiaty |       dziewczę się ozwało -~Mój sen życia powstrzymać w swym
30 Kwiaty |        dalej bezpieczni,~Że się sen nasz za światem uwieczni.~ ~
31 Kwiaty |       Strzeże ocząt i serduszka~Sen cudowny i zaklęcie.~ ~I