| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] msciciela 1 mscicielem 1 msciwej 2 mu 30 murów 1 mury 1 musi 10 | Frequency [« »] 31 ziemi 30 ale 30 bylo 30 mu 29 cala 29 ciebie 29 dzien | Adam Asnyk Poezje IntraText - Concordances mu |
Part
1 1876 | kłótni,~Nucąc o widmach, co mu się przyśniły,~A że ma głosik 2 1876 | zgryzione ze szczętem,~Zewsząd mu krzyczą wielkie anatema,~ 3 1876 | dla ciebie mąż...~Nie każ mu wzdychać zbyt długo!~ ~Lecz 4 1876 | postawi się nogę,~Boleść mu nowy piedestał ulepi,~Gdzie 5 SenGrob| róż niebiańskich niosąc mu kolędę,~Ani go zdziwi, ani 6 SenGrob| Bożej zostaje deptany,~Która mu tryumf ojcostw zabezpieczy.~ 7 SenGrob| jeszcze gościł na ziemi~Złe mu w gościnie tej było -~Miał 8 SenGrob| widział w kobiecie -~Lecz ta mu serce rozdarła,~A bracia? - 9 SenGrob| dala od swoich -~I nikt mu nie zamknął powiek -~ ~I 10 SenGrob| Jakby przypuszczał, że mu sił nie stanie,~I całą duszę 11 SenGrob| z bocianem rozmowy.~ ~Co mu powiedział bocian i młyn 12 SenGrob| lecz silniej pobladły mu lica~W srebrzystym świetle 13 SenGrob| rzeczki szumie..~ ~Wiatr mu z bliskiego przynosił ogrodu~ 14 SenGrob| ruchu, życia i wyrazu.~ ~Łza mu z suchego nie pociekła oka,~ 15 AlbumP | przebaczy;~Więc boleść piersi mu targa,~I stoi blady jak 16 Tatrach| Ty, dobrotliwa, zagoisz mu rany~I spędzisz z duszy 17 Tatrach| Z wieczystym duchem, co mu podać gotów~Rękę z ciemności 18 Tatrach| świecie sławy,~Lecz tak mu pięknie w ukrytej czeluści,~ 19 Tatrach| Czasem uśmiech przemknie mu po twarzy,~Czasem brwi swe 20 Tatrach| pełzali,~Widział młodzież, jak mu w oczach rośnie,~Jak się 21 Tatrach| wiano~ ~Z kłosów, co niosą mu rodacy.~Szczęśliwy, kto 22 Tatrach| z dłoni~Nie wydrze ramię mu niczyje -~Burza go nieszczęść 23 Tatrach| Głos~I naród żyje, gdy mu przodem~Pochodnia wielkich 24 Tatrach| w bratniej zgodzie,~Nieś mu życzenia swe, Narodzie:~ 25 Tatrach| słowie,~Najmilszą będzie mu nagrodą.~1879~ 26 Tatrach| stoi niemy -~A tylko ta mu droga jest i święta,~W której 27 NadGleb| klęski noc złowroga,~Gdyż mu widnieje pewna w przyszłość 28 NadGleb| zrzecze,~ ~To ani łańcuch, co mu ściska szyję,~Ani utkwione 29 NadGleb| rozpacz senna, głucha,~Co mu spoczynek wskaże w grobie 30 Kwiaty | ludek ciemny poucza,~Co mu najbardziej dokucza~I kto