Part

 1  1876  |         wykrzyknikiem...~Pewnie by pierś swą zasłoniła twardą~I porzuciła
 2  1876  |       potęga,~I może kruszyć tylko pierś lutnisty,~I stać zamkniętą,
 3  1876  |        falą spłynęłaś płomienną~Na pierś stęsknioną,~Nie wprowadziłaś
 4  1876  |        Miałbym odsłonić przed tobą pierś pustą,~W której wygasła
 5  1876  |       wonie, te fale~Powietrza, co pierś jej wznosiły,~I mocniej
 6  1876  |           roztapia w blask słońca,~Pierś samą oddycha rozkoszą,~Kraina
 7  1876  |           łona,~Że nadmiar uczucia pierś tłoczy,~Wśród jasnych błękitów,
 8  1876  |         Jasny aniele...~Na tę myśl pierś mi zadrżała,~Bo widzę szczęścia
 9  1876  |          Chociaż na chwilę dać swą pierś rozdartą~Tym, którzy łakną
10 SenGrob|          się położy,~Jak samobójca pierś splamiwszy smętną -~Wart,
11 SenGrob| przeobrażeń.~Choć się więc skruszy pierś niejedna męska,~Kamienowana
12 SenGrob|            wietrzyk roznosi wonie,~Pierś ogniem szlachetnym płonie,~
13 SenGrob|       Zmalały pieśni pośród nas,~I pierś zmalała człowiecza!~ ~Wolności
14 SenGrob|          Ani też jękiem nie drżała pierś pusta -~Modlitwy nawet nie
15 AlbumP |           blade~Znów z miłością na pierś kładę;~A gdy serce drży
16 AlbumP |      Upajała melodyjnym tchnieniem~Pierś młodą~I nad starców rozwianym
17 Tatrach|      Powiew szczęścia i swobody.~ ~Pierś się wznosi, pierś się wzdyma~
18 Tatrach|       swobody.~ ~Pierś się wznosi, pierś się wzdyma~I powietrze chciwie
19 Tatrach|            wapienia ostrze~Szeroko pierś swą rozpostrze.~Za każdym
20 Tatrach|            dziwnym smutkiem ludzką pierś przygniata;~Samotność, w
21 Tatrach|         spływa dusz.~ ~W półcieniu pierś olbrzymią~Podnoszą widma
22 Tatrach|            pajęczą~I coraz głębiej pierś wąwozu orze,~I znika w ciemnej
23 Tatrach|       opisowość,~Bo mówiąc, miałeś pierś natury w ręku -~A każde
24 Tatrach|        wznosi dumne czoło~I wysuwa pierś swą prostopadłą,~Patrząc
25 Tatrach|            stłumi natchnień, które pierś jej wznoszą,~Nie skazi wdzięku
26 Tatrach|      dopóki~Męskim zapałem tchnęła pierś heloty,~Sądząc, że lekiem
27 Tatrach|           I chciwą dłonią szarpiąc pierś natury,~Pragnie zasłonę
28 Kwiaty |            Wspomnienie przeszłości pierś tłoczy,~Aż wreszcie żalami