Part

 1  1876  |         Które duch ludu z piersi swej wysnuwał,~Tylko im polot
 2  1876  |       drogą iść mozolną~I snuć z swej piersi pajęcze przędziwo;~
 3  1876  |  przygodzie.~A matka z uśmiechem swej córce tłumaczy,~Że marzyć
 4  1876  |         wielkością zwątpienia,~Z swej piersi głosu strasznego
 5 SenGrob| znamieniem.~Niełatwo walką duszy swej szaloną~Rozgrodzić niebios
 6 SenGrob|  genetyczne wrzątki,~W apoteozie swej posępnej doli~Jaśniał jak
 7 SenGrob|        Nim się odważył powstać o swej sile,~I tam, gdzie harfy
 8 SenGrob|          marzenia, co legły,~Nim swej mety dobiegły,~Naszym przyjściem
 9 SenGrob|          Nie przyszliśmy po krwi swej zapłatę~Ani chcemy zakłócać
10 SenGrob|   szlochać,~Ten pewnie z własnej swej winy~Nie może już pić...
11 Tatrach|           Żywisz nas hojnie przy swej piersi mlecznej~Niebieskiej
12 Tatrach|      Pozwalasz zdzierać z twarzy swej zasłonę~I coraz nowe zadajesz
13 Tatrach|       zadajesz zagadki,~Kryjąc w swej dłoni jako Izys czarna~Kwiaty
14 Tatrach|       pamiątki,~I każdy tylko na swej własnej niwie~Może zakwitać
15 Tatrach|     zamiera.~ ~Zna się z burzami swej ojczystej strony~I z tchnieniem
16 Tatrach|         się piętrzy~W wyzłoconej swej koronie.~ ~Góry wyszły jak
17 Tatrach|  skarbach,~Lecz dym puszczając z swej króciutkiej fajki,~Juhasów
18 Tatrach|        mistrze~Nie mogą ciebie w swej zamieścić szkole...~Boś
19 Tatrach|    rzeszy~Wielką litość w piersi swej kamiennej;~Od kolebki bawi
20 Tatrach|       rzędzie,~Niechaj Ojczyźnie swej zdobędzie~Cześć i braterstwo
21 Tatrach|       nieszczęścia roku!~Dotąd w swej grozie posępnej zamarły~
22 Tatrach|         śmiemy;~Niewolnik, hańby swej noszący piętno,~W rocznicę
23 NadGleb|   rozpoznać więzy tajemnicze~ ~I swej piastunki zakryte oblicze;~
24 NadGleb|          świateł i cieni,~Jaką w swej krótkiej zobaczą wędrówce.~
25 NadGleb|   ciemności otaczają wszędzie,~W swej zacieśnionej zatrzymując
26 NadGleb|         poruszać się bryłom~I po swej śmierci, niosąc pieśń jak
27 Kwiaty |         ogniwa,~Czuł, że serce z swej piersi wydziera~I że młodość