Part

 1  1876  |     nas dziś społeczeństwo!~ ~Jego bezduszna, chłodna atmosfera~
 2  1876  |      tam ubrane w ciało,~Co w jego piersi niewyraźne tlało.~ ~
 3  1876  | Pindarze,~A ile ognia tlało w jego łonie,~Tyle rozkosznych
 4  1876  |     drzewa obdarte z liści~Na jego ciemną koronę~Patrzą się
 5  1876  |    bezbrzeżnym pragnieniu~Ust jego dotknęła ustami.~ ~Wtem
 6 SenGrob|      tamtej zorzy -~I tylko w jego źrenicach z topazu~Czytałem
 7 SenGrob|      mściciel,~I nawet pamięć jego będzie wstrętną.~Ja nie
 8 SenGrob|      na złote struny,~A harfa jego - orężnego szczęku~Pełna,
 9 SenGrob|  umarłego trzyma,~Trupią dłoń jego wznosi ponad głową~I u chmur
10 SenGrob|      się in aeterno,~Pójdę za jego pogrzebem,~Pijąc Falerno.~ ~ ~* * *~
11 SenGrob| mostku przy młynie,~Słuchając jego z bocianem rozmowy.~ ~Co
12 AlbumP |       tłoczy się skarga~Przez jego usta.~ ~I mówi: "Już leżysz
13 AlbumP |      w swego wieku łonie~Całą jego myśl zawiera -~Ster przyszłości
14 Tatrach|  uzbrojony~Na rozkosz życia i jego boleści.~Więc nic dziwnego,
15 Tatrach|      sioło,~Co pokornie u nóg jego siadło.~Przez ciąg wieków
16 Tatrach|     pomarły,~Nawet myślą spod jego opieki~Nie wybiegłszy nigdy
17 Tatrach|       dziećmi radośnie~U stóp jego bawiąc się pełzali,~Widział
18 Tatrach|  Troszczy się o ludzi,~Co się jego powierzyli straży -~Śpiące
19 Tatrach|  wznosić dla Bóstwa ołtarze~I jego oddychać chwałą.~ ~Po szczeblach
20 Tatrach|          Żyje, gdy na świat z jego łona~Wychodzą zbrojni wciąż
21 NadGleb|    zwiady rzucony,~Do krańców jego nigdzie nie dobieży~I tajemniczej
22 NadGleb|      nieskończoność dąży.~ ~Z jego opatrznej, choć surowej
23 NadGleb|  ściska szyję,~Ani utkwione w jego piersiach miecze,~Ani go
24 NadGleb|        bez cześci,~Którym pan jego gardzi, chociaż czasem pieści.~ ~
25 Kwiaty | Dziewczę skryło swoje twarz~W jego płaszcza zwoje,~I widziałem,
26 Kwiaty |    dziewczynę,~Co jak powój w jego serce wrosła,~I porzucał
27 Kwiaty |     jaśminy..."~ ~I oparta na jego ramieniu,~Wpółzemdlona,