Part

 1  1876  |     Trudno geniuszu żądać aureoli~Tu, gdzie się tuczy sama pospolitość,~
 2  1876  | nadziemskich jasnych sfer do mnie tu zstąpiła,~Przyniosła dziwny
 3 SenGrob|           niemowlęca świętość, co tu wionie,~Prześniła wieki
 4 SenGrob|             zawoła - bo cierpię".~Tu przed oczami moimi na nowo~
 5 SenGrob|     promiennych wplecione obroty,~Tu je przyniosły od biegu omdlałe~
 6 SenGrob|     mistrza rozpostarł się tronu;~Tu, jakby pieśni porwany zamętem,~
 7 SenGrob|      wydarł ze swoich łańcuchów~I tu na świadka stanął świat
 8 SenGrob|         senne i cierpiące,~Trochę tu niebios zaczerpnąć - i morza,~
 9 SenGrob|  przeszłością szumiącej zatoce.~ ~Tu przed nami się czerni~Stary
10 SenGrob|        Śpią pod skrzydłem anioła;~Tu przystaniem, grobowców odźwierni,~
11 SenGrob|        ujrzy, pomyśli,~Że Niobidy tu przyszli,~I po łuk swój
12 SenGrob|        Mówić się silą.~ ~Chodźcie tu, moi najszczersi,~Grzać
13 SenGrob|           chylicie usta,~Mnie zaś tu trzyma do ziemi~Dziewczyna
14 SenGrob|   pośrodku ojczystych pól...~Lecz tu się sen mój ucina;~Fantazji
15 AlbumP |      zawsze.~ ~Jak obcy przyszedł tu do niej~W dzikiej rozpaczy,~
16 AlbumP |          będziesz w błękicie,~Jak tu na zmarłych pościeli.~Przedział
17 AlbumP |         przez odmęty,~Do stóp jej tu przybieży~I przerwie sen
18 Tatrach|    dzikiej powiększą natury.~ ~II~Tu myśl twórcza straszliwą
19 Tatrach|      upadła - rozbita.~ ~Wszystko tu do ostrego tonu się nagina:~
20 Tatrach|    świateł po szczytach się goni,~Tu zsinieje... tam ogniem zaświeci...
21 Tatrach|      głazy, i mchy w rozpadlinie.~Tu na jeziora zeszliśmy wybrzeże,~
22 Tatrach|      ludzkiego sumienia.~ ~Lecz i tu - walka powszechna trwa,~
23 Kwiaty |         także nad tonią błękitną,~Tu gdzie teraz rozmawiamy z
24 Kwiaty |          cię nie wstrzyma~Idź..." Tu głosu zabrakło drżącego,~
25 Kwiaty |           Ja prócz ciebie nie mam tu nikogo,~A ty idziesz, niewierny!?~ ~