Part

 1  1876  |             nie dotknie.~ ~Zawsze ach ona! z tą twarzyczką cudną~Serca
 2  1876  |            chmury,~Wszystko stracone, ona jest obłudną -~Dokoła ciemność
 3  1876  |             wzgardą.~ ~Wprawdzie dziś ona, ta naga, ta grecka!~Złej
 4  1876  |     koniecznie dojść, skąd i kto jest ona.~I gdy zacząłem tak i ważyć,
 5 SenGrob|          Piosenkę znajduję na dnie,~A ona dźwięczy tak ładnie~Wśród
 6 SenGrob|              I u nóg kochanki klęczę,~Ona z obłoków rwie tęczę~I moję
 7 Tatrach|               Podajesz przędzę, którą ona bierze,~Snując z niej dalej
 8 Tatrach|      przybysze~Pełzają dalej na nowo!~Ona się w chmurach kołysze -~
 9 Tatrach|              w dzikich formach, które ona sklepi,~Nie szukać natchnień
10 Tatrach|                 Czyliż nie wiedzą, że ona jest wszędzie~Rozlaną w
11 Tatrach| nieśmiertelnej śmierć wróżycie pewną;~Ona się w martwym nie zamyka
12 Tatrach|                i kiedy chce, znika.~ ~Ona żyć będzie, choć jej oddźwięk
13 Tatrach|        śpiewaków i sercach słuchaczy;~Ona w grobowym przechowa się
14 Tatrach|            Ale nie wolno orzekać - że ona~Dla serca ludzi na zawsze
15 Tatrach|     troszczcie o nią - o wróżbici!~Bo ona w piasku mogilnym nie leży,~
16 Tatrach|             Nie płaczcie nad nią - bo ona w obłoku~Na chwilę tylko
17 Kwiaty |          Niezabudki wdzięczne kwiecie~Ona dała mi,~Gdym anielskie
18 Kwiaty |          wróżyłem źle;~Ach, myślałem, ona to~Przyszła marnym cieniem,~
19 Kwiaty |           wciąż,~A myśl dziwna, że to ona,~Kąsa mnie jak wąż...~Aż
20 Kwiaty |               twarz -~Ach!... to była ona!~ ~Wkrótce potem - ha, co
21 Kwiaty |               róża na przeszkodzie!~ ~Ona winna! ona winna!~Że ciekawość
22 Kwiaty |            przeszkodzie!~ ~Ona winna! ona winna!~Że ciekawość moję
23 Kwiaty |               patrzę ze łzami,~"Gdzie ona?" - pytam go z cicha.~ ~