Part

 1  1876  |               którą śpiewak trzyma,~I on dlatego wielkim być nie
 2  1876  |      słuchaczów serca za piedestał.~ ~On zbierał tylko marzenia tęczowe,~
 3  1876  |         nagrodę dostać tryumfalny,~Bo on zasłonić zdoła każdą sprzeczność,~
 4  1876  |       rezygnacji nosi ziemskie miano,~On wszystkie burze na zawsze
 5  1876  |         dniach -~W objęcia moje upadł on~I rzekł mi: "Bracie, w wspólnych
 6  1876  |               się bronić sposobił,~To on tymczasem już zrobił~Z kontusza
 7 SenGrob|              posłaniec boży,~Choć kto on, jeszcze nie odgadłem zrazu,~
 8 SenGrob|                 duchu niezbłagany!"~A on mi na to: "Jam anioł przeznaczeń".~[
 9 SenGrob|      podniesie stroskany,~Wołacie, że on świętość grobu plami.~ ~
10 SenGrob|         Sercem człowieka nie włada.~ ~On się już wyrzekł złotych
11 Tatrach|        boleści, co go we śnie trwoży.~On się zanurzył w źródle wiecznie
12 Tatrach| Rozciągniętego przez otchłań błękitu;~On znalazł wspólne ognisko
13 Tatrach|         Wypiastował cały ród górali -~On ich widział, gdy dziećmi
14 Tatrach|           ziemi na polach lub łące.~ ~On się przyjrzał kolejom powszednim~
15 Tatrach|               nieszczęść nie dogoni -~On wyszedł z ciemnej losów
16 Tatrach|             dziedzictwo gotowi -~Lecz on na zawsze nie będzie trwał,~
17 Tatrach|             duchowej sfery istnienia,~On tylko wyższy przybiera kształt~
18 NadGleb|          hańby nie zawlecze.~ ~Zginąć on może z własnej tylko ręki:~
19 NadGleb|               noc milczenia głucha...~On go pierwszy uniósł z walki
20 Kwiaty |         sączyć -~Tych chwil szczęścia on jednak nie zatrze!~I zostawim
21 Kwiaty |              zima przed nim ucieka,~A on jej grozi z daleka,~Rozrzuca