Part

 1  1876  |          I innym życiem natchnąć je na nowo,~Bom się tak uczuł
 2  1876  |      grocie~Ani ugasić ognia, co je pali,~Jako jaskółkom gdzie
 3 SenGrob|         wypełniło mgliste;~A jam je musiał, do dna mierząc wzrokiem,~
 4 SenGrob|         w umęczone prochy,~Tylko je w tęczy krwawej przez świat
 5 SenGrob| promiennych wplecione obroty,~Tu je przyniosły od biegu omdlałe~
 6 SenGrob| królestwo pośmiertnej pogody,~Aż je odkopią grabarze północy".~
 7 SenGrob|          zlewają się tony,~Zanim je wszystkie ręka nocy zetrze.~
 8 SenGrob|        wypalił rumieniec,~Gnając je myślą w genetyczne wrzątki,~
 9 SenGrob|       zagnana wędrówek.~Straszna je wiedźma po ramionach siekła,~
10 SenGrob|          pieszcząc serce, krwawi je zarazem,~Zwrócił się spiesznie
11 SenGrob|         i spływają w pieśni,~Gdy je noc ujmie w dźwięk i ucieleśni;~
12 AlbumP |    próżno sercem gonię...~Czarny je obłok skrył.~18 listopad
13 Tatrach|         Wyswobodzone z tłoczącej je grozy.~Wolny, choć prawom
14 Tatrach|       głazów migają tak żywo,~Że je z daleka ledwie wzrok pochwyci?~
15 Tatrach|      budzi~I piękności poczuciem je darzy,~I rozrzuca nad dzieciństwa
16 NadGleb|        Gdy szron jesienny kurczy je i ziębi -~Wdzięczne obrazy
17 NadGleb|          na zbudzenie swoje,~Gdy je dreszcz życia przejmie i
18 NadGleb|  namiętną,~By się wydobyć, kiedy je oświeci~Brzask nowych wiosen
19 NadGleb|       Wzmógł się przemysł - gdyż je sztucznie~Wyrabiają na warsztatach~
20 Kwiaty |          nowe biorą życie?~Gdzie je znowu w jasny wieniec wplata~
21 Kwiaty |   tajemnicy,~I dlatego sen życia je pieści~Echem naszych pragnień