Part

 1  1876  |     Niech wasze Muzy w locie swym odpoczną;~Niech się z was
 2  1876  |   obłuda~Już mnie nie porwie swym chwilowym szałem,~Przestałem
 3 SenGrob|  Witajcie, płynne otchłanie, swym szumem,~Dokończcie dźwięków
 4 SenGrob| umiera,~Że znajdzie w każdym swym synu~Mściciela i bohatera.~ ~
 5 SenGrob|  szerzy...~I Meluzyna głosem swym~Nie wabi błędnych rycerzy.~ ~
 6 SenGrob|      I całą duszę umieścił w swym wzroku~Na pierwsze, długie,
 7 AlbumP |   gliny bryła -~Aż nareszcie swym płomiennym~Pocałunkiem -
 8 AlbumP |    życia wrzawą~I płomieniem swym jaskrawo~Oświecają twarz
 9 AlbumP |  póki czas -~Gdy zaświta - w swym płomieniu~Słońce spali was.~ ~
10 AlbumP |  Wciąż wraca!~Nieśmiertelnym swym uśmiechem dziecka~Chmurne
11 Tatrach|    Zbudzoną duszę karmisz na swym łonie -~Dajesz jej poznać
12 Tatrach|  Góry wyszły jak z kąpieli~I swym łonem świecą czystym,~W
13 Tatrach|      nad zmartwiałą puszczą,~Swym świstem grozę dzikiej powiększą
14 Tatrach|     pokryła przepaści szarym swym obłokiem~I jezioro zniknęło...
15 Tatrach|  zastygł, posępny i blady,~I swym straszliwym przytłoczył
16 Tatrach| Skromny to potok! a jednak w swym biegu~Tyle piękności naszych
17 Tatrach|   straszliwa~Mnie bezsennego swym mrokiem pokrywa,~Przez nie
18 NadGleb|   Więc wiecznym prawom, co w swym łonie chowa,~ ~I konieczności,
19 NadGleb|     bierze:~Tę, którą sama w swym odbija łonie.~28 listopad
20 Kwiaty |      sen życia powstrzymać w swym biegu~I zakwitnąć taką lilią