Part

 1  1876  |        wyznań żadnych,~Nic nas z sobą nie łączyło~Prócz wiosennych
 2  1876  |         ustami,~ ~Może go one ze sobą uniosą~I rzucą razem z woniami
 3  1876  | powiedzieć nie może...~Mówiły ze sobą duchy,~Jam niebo widział
 4  1876  |    Podała rączkę swą - szliśmy z sobą razem,~Przed nami jaśniał
 5  1876  |       uczuć obfita,~Co go rwie z sobą? O to tłum nie pyta...~Pewny,
 6  1876  |         prądy zmienne,~Unosząc z sobą w kraj przyszłości mglisty~
 7 SenGrob|        nie chmurzy,~Przestrzenie sobą wypełniło mgliste;~A jam
 8 SenGrob|          wygranej!~Gdy tak sam z sobą bój począłem staczać,~Wtopiony
 9 SenGrob|      żebracy~Przed tłumem, co za sobą do przyszłości wiodą,~I
10 SenGrob|   rzeczywistość zdoła wznieść~Za sobą - do ideału.~ ~A bohaterstwo
11 Tatrach|         olbrzymich, co w koło ze sobą się zwarły,~Ciemne wody
12 Tatrach|           jak dawniej, szepczą z sobą góry~Podmuchem wiatru i
13 Tatrach|       urwisko~I widzi w dole pod sobą~Tłum świerków rosnących
14 Tatrach|           widmo blade,~Wlokąc za sobą, jak całun - zagładę.~ ~
15 Tatrach|           Myśmy ją wszyscy przed sobą widzieli -~Cudowną postać
16 NadGleb|          i pryska.~ ~Niesie go z sobą ta nieznana fala,~Co, poza
17 NadGleb|          ścieki~I jedna drugą ze sobą porywa.~ ~Wszyscy są wspólną
18 NadGleb|   powszechnemu służy,~Wiedzie za sobą duchów zastęp duży,~Jak
19 Kwiaty |      zginąć~I twą miłość wziąć z sobą na własność,~I być pewną,
20 Kwiaty |         gdzie teraz rozmawiamy z sobą,~Takie lilie znów po nas