Part

501 Kwiaty |             ręki Plutarka,~Strzegąc się psotnej sąsiadki.~ ~Dziś
502 Kwiaty |       patrzę w okno ciekawie,~Pojąc się wiosny zapachem.~ ~Daremnie
503 Kwiaty |            kwiatki,~Do okna gwałtem się ciśnie.~ ~I motyl przyleci
504 Kwiaty |            z jasnego kielicha;~A ja się patrzę ze łzami,~"Gdzie
505 Kwiaty |           odpycha,~Ten nie ma prawa się skarżyćl"~1869~
506 Kwiaty |          pragnień i boleści".~ ~"Ty się pytasz, mój biały aniele,~
507 Kwiaty |           Ja bym chciała - dziewczę się ozwało -~Mój sen życia powstrzymać
508 Kwiaty |            jako więdną kwiaty.~ ~Ja się lękam w ciemną przyszłość
509 Kwiaty |           własność,~I być pewną, że się nic nie zmieni~W blasku
510 Kwiaty |            iść dalej bezpieczni,~Że się sen nasz za światem uwieczni.~ ~
511 Kwiaty |        żałobą,~I w niebiosa patrząc się pogodne,~Będą o nas marzyć
512 Kwiaty | Niezmierzona, dziwna głębia!~W niej się wszystko, wszystko mieści:~
513 Kwiaty |             słowo!~ ~Szczęsny, komu się otworzą~Pełne blasku i pieszczoty! -~
514 Kwiaty |          Śpiewała o młodym maju,~Co się przechadza po gaju;~Jak
515 Kwiaty |        Śpiewała o tej młodzieży,~Co się dziś bawi w żołnierzy;~Jak
516 Kwiaty |        Przelatującą na koniu.~Za co się bije, to nie wie,~Lecz dobrze
517 Kwiaty |           dalej o Matce Boskiej,~Co się zjawiła wśród wioski~I ludek
518 Kwiaty |       przecie śniegi roztają,~Sioła się kwieciem umają,~I lud jak
519 Kwiaty |             leszczyny upadła,~Krwią się pierwiosnki oblały,~Na ustach
520 Kwiaty |           go jeszcze dosięga -~Więc się skarży jak dziecię pieszczone:~- "
521 Kwiaty |             Więcej płakać ni gorzko się smucić,~Ale razem w jednym
522 Kwiaty |   przyjdziesz na moje wołanie -~Łzą się zroszą jaśminy..."~ ~I oparta
523 Kwiaty |      zawiśnie -~Aż nareszcie wydarł się z objęcia~I rzekł do niej: - "
524 Kwiaty |          zbawią zaklęcia -~Spotkamy się u Boga!~ ~Ja nie mogę pozostać