Part

 1  1876  |    dźwięków, które każdy słyszy~Na swoich ustach drżących pocałunkiem,~
 2  1876  |       aniołów,~Połyskujących tęczą swoich skrzydeł,~Została tylko
 3  1876  |       pragnieniu,~Ci słyszą w serc swoich drżeniu~Tę pieśń natchnioną!~
 4  1876  |          Przyniosła dziwny blask w swoich modrych oczach,~Przyniosła
 5  1876  |          ducha~Nie ma gdzie widzeń swoich ucieleśnić!~Więc chociaż
 6 SenGrob|       niosłem bezechową~Na barkach swoich - w kraje bezpowrotne,~Rozpamiętując
 7 SenGrob|       zapomni o gniewie -~Bo ojców swoich szuka rozpłakana.~Wy jak
 8 SenGrob|       otwarły,~Jakby się wydarł ze swoich łańcuchów~I tu na świadka
 9 SenGrob|        człowiek;~I umarł z dala od swoich -~I nikt mu nie zamknął
10 Tatrach|           Bo ty, o matko, masz dla swoich dzieci~Zawsze miłością promienne
11 Tatrach|     jasność wszędzie~I zbiera owoc swoich trudów;~W wielkich zdobywców
12 Tatrach| jawnogrzesznicę~I urągano, że praw swoich broni,~I z ran szydzono,
13 Tatrach|       Listopada było niedalekiem~I swoich ojców rycerskie rzemiosło~
14 Tatrach|          ponury,~Ciężko po ciałach swoich ofiar stąpa -~I chciwą dłonią
15 NadGleb|                     VI~ ~Na falach swoich toczy słońc miliony~Wieczny
16 NadGleb|          odda się czyje~I praw się swoich do życia nie zrzecze,~ ~
17 NadGleb|          Mylą się pokolenia w dróg swoich wyborze,~Jednak cel postawiony