Part

 1  1876  |         A ile ognia tlało w jego łonie,~Tyle rozkosznych brzmień
 2  1876  |      biały kwiat~Usycha na twoim łonie,~Tak każdy zginąć byłby
 3  1876  |  męczarnie,~I wierzy, że w swoim łonie~Przestrzeń i wieczność pochłonie~
 4  1876  |          źle;~Na moim oprzyj się łonie,~Ja cię przed bólem zasłonię -~
 5 SenGrob|         perła w muszli zachowana łonie;~I nie wie nawet, gdzie
 6 SenGrob|         łez i nicości~I żywcem w łonie potępionym chowa!~Dla takich
 7 SenGrob|    ukarać niewierną,~Usiadłem na łonie Fryny,~Pijąc Falerno.~ ~ ~* * *~
 8 SenGrob|          Niech zadrży miłością w łonie~I złączy nas!~ ~Bo miłość
 9 SenGrob|   nieśmiertelność, którą czują w łonie,~Przekazać pokutnicy, co
10 AlbumP | ludzkości.~ ~Każdy w swego wieku łonie~Całą jego myśl zawiera -~
11 Tatrach|   Zbudzoną duszę karmisz na swym łonie -~Dajesz jej poznać świata
12 Tatrach|      jezioro,~Odzwierciedlając w łonie głazów świat zamarły.~ ~
13 Tatrach|    Świadczy dziś o przewrotach w łonie ziemskiej bryły.~ ~Dziki
14 Tatrach|   piersiach ludzkości i w natury łonie?~Ze się odnawia w jasności
15 NadGleb|       wiecznym prawom, co w swym łonie chowa,~ ~I konieczności,
16 NadGleb|         którą sama w swym odbija łonie.~28 listopad 1888~
17 Kwiaty |     Patrz, me serce omdlewa mi w łonie,~Łez mi braknie i w oczach