Part

501 Kwiaty |          dłoni...~ ~A przecież żaden z tych kwiatów rozlicznych~
502 Kwiaty |     szczęścia mnie teraz nie goni,~I z tych postaci wzniosłych,
503 Kwiaty |              Bom się nie spotkał już z tym upojeniem,~Co jedno
504 Kwiaty |         niego serce powoli zamiera~I z ideałów blade maski zdziera,~
505 Kwiaty |         spokój mi odbiera...~ ~Wciąż z zazdrością myślę o niej,~
506 Kwiaty |           wieczory lub ranki~Wybiega z tego okienka,~Strojnego
507 Kwiaty |      srebrnego kaskada,~Ach, nieraz! z owego pokoju~Spłynęła w
508 Kwiaty |         przyleci czasami~Pić słodycz z jasnego kielicha;~A ja się
509 Kwiaty |               Gdzie ona?" - pytam go z cicha.~ ~Wspomnienie przeszłości
510 Kwiaty |                I szemrze, miód pijąc z kielicha:~"Wszak mogłeś
511 Kwiaty |             lilie wodne;~Zakwitają i z schyloną twarzą~Za czymś
512 Kwiaty |            zginąć~I twą miłość wziąć z sobą na własność,~I być
513 Kwiaty |            Tu gdzie teraz rozmawiamy z sobą,~Takie lilie znów po
514 Kwiaty |             Otoczone tajemnicą,~Choć z nich czasem błyśnie płomień~
515 Kwiaty |           nim ucieka,~A on jej grozi z daleka,~Rozrzuca jasność
516 Kwiaty |           Bogiem.~Śpiewała dalej, że z czasem~Stanie lud cały pod
517 Kwiaty |          tobą".~ ~Słysząc to starszy z siepaczy~Dobył janczarki
518 Kwiaty |           kozaczej~I kulą posłał jej z dala~Odpowiedź godną Moskala.~ ~
519 Kwiaty |     serdeczne ogniwa,~Czuł, że serce z swej piersi wydziera~I że
520 Kwiaty |                 I odpięła chusteczkę z muślinu,~Mówiąc dalej: "
521 Kwiaty |              Aż nareszcie wydarł się z objęcia~I rzekł do niej: - "
522 Kwiaty |         wzywają w żałobie,~Bym szedł z tymi, co mamie dziś giną.~
523 Kwiaty |             dziś giną.~Słyszę okrzyk z krwawego zagonu,~Słyszę