Part

 1  1876  |        Lecz trzeba, żeby miała twarz człowieczą,~Żeby tryskała
 2  1876  | szyderca,~Słyszeć się daje; ja twarz zwracam bladą~I przez dzielący
 3  1876  |    płacz! nie!~Rozjaśnij twoję twarz,~Dopóki matkę masz,~Nie
 4 SenGrob|       kwiat ścięty,~Co kładzie twarz swą smutną na mchy rdzawe,~
 5 SenGrob| przyszłego życia nie otworzy~I twarz odwróci swoje od ich kości.~
 6 SenGrob| spiesznie na drogi zakręcie,~A twarz się znowu powlokła wyrazem~
 7 AlbumP |        swym jaskrawo~Oświecają twarz ludzkości.~ ~Każdy w swego
 8 Tatrach|     cierpliwą,~Zadowolenie, co twarz krasi bladą,~I uśmiech,
 9 Tatrach|         Że odwracacie od ziemi twarz~Bezczynni, a jednak gniewni?~ ~
10 NadGleb|   istnienia tajemnic,~ ~Własną twarz naszą ukazuje z dala,~I
11 Kwiaty |  tłumiąc łzy.~I mówiła, kryjąc twarz:~- "Luby! wrócisz przecie?~
12 Kwiaty |  wprzód;~Dziewczę skryło swoje twarz~W jego płaszcza zwoje,~I
13 Kwiaty |      ramiona -~Odwróciła swoje twarz -~Ach!... to była ona!~ ~
14 Kwiaty |      Na niej chłopiec patrzy w twarz dziewczyny,~A ta główkę
15 Kwiaty |   Odpowiedź godną Moskala.~ ~A twarz dziewczyny pobladła,~U stóp