Part

 1  1876  |        każdą radość -~Strojąc się w duchów księżycową bladość.~ ~Po
 2  1876  |             urnę kamienną~I w sferę duchów wzlatuje promienną~Z rozbitej
 3 SenGrob|            weselny,~Ciągnący orszak duchów mi znajomy,~Wzniosły i święty
 4 SenGrob|           rycerz hardy,~W wieczyste duchów zaprawiony boje.~Jak płomień
 5 SenGrob|      niesfornych miliony,~I tak nad duchów kolumną powietrzną~Jakoby
 6 SenGrob|           przerażony.~Srebrna mgła, duchów niewidzialnych szata,~Rozfalowana
 7 SenGrob|          się więcej rozszerzał krąg duchów,~Jakby się wieków otchłanie
 8 SenGrob|  przywoływać!~I jakże smutno ciemne duchów skazy~Z zasłony, którą śmierć
 9 SenGrob|             spycha w przepaść jasne duchów łodzie.~Ileż to razy ginące
10 SenGrob|    zwycięski~Szał,~Widziałem klęski~Duchów i ciał;~Więc obłąkany boleścią,
11 SenGrob|             Pana.~Jasnym sztandarem duchów bądź, o Polsko,~Póki nie
12 Tatrach|         Coraz to wyżej i dalej~Chór duchów wiedzie skrzydlaty~I na
13 Tatrach|           powszechna trwa,~Podległa duchów potrzebie.~A ten zwycięzcą -
14 NadGleb| powszechnemu służy,~Wiedzie za sobą duchów zastęp duży,~Jak łańcuch