Part

 1  1876  |        wyrokiem.~ ~Patrząc się z dala na kłamliwe rzesze,~Na ich
 2  1876  |     stary!~ ~Uciekam od ciebie z dala,~Motylu złoty!~Bo duma mi
 3  1876  |         pełen tęsknoty~Uciekam z dala.~ ~Śmieję się i piję wino~
 4 SenGrob|    akantów,~Będzie mniemać, że z dala~Stoi córka Tantala~I w nią
 5 SenGrob|      samotny człowiek;~I umarł z dala od swoich -~I nikt mu nie
 6 SenGrob|        westchnieniem~Wysmukłe, z dala widzialne topole.~Chociaż
 7 Tatrach|   wszystkie wierchy rozpoznaje z dala.~ ~Tyś mnie nauczył, drapiąc
 8 Tatrach|     nieśmiertelną nadzieję, co z dala~Pracę pokoleń wiąże i utrwala.~ ~
 9 NadGleb|     Własną twarz naszą ukazuje z dala,~I nasz widnokrąg cały się
10 Kwiaty | Niezabudki wdzięczne kwiecie~Ona dała mi,~Gdym anielskie żegnał
11 Kwiaty |      strumieniem, gdzie mi kwiat~Dała łzą zroszony,~Powitałem
12 Kwiaty |     kozaczej~I kulą posłał jej z dala~Odpowiedź godną Moskala.~ ~