Part

 1  1876  |             Publiczność do poetów~ ~Wiecznie śpiewacie na tę samą nutę!~
 2  1876  |         mękach na sonetów stosie.~ ~Wiecznie te same klęski bezprzykładne~
 3  1876  |      Śpiewają tej biednej ziemi,~Co wiecznie w świeżej żałobie~Jak matka
 4  1876  |  rozkosznych łąk i gajów mirtowych,~Wiecznie zielonych wzgórz i wód szafirowych~
 5 SenGrob|         przyszłości drzewa~Owoc, co wiecznie dojrzewa,~A nie opada.~ ~
 6 SenGrob|          przyszła błogosławić naród wiecznie żywy~W garstce, co się nad
 7 SenGrob| przedsięwzięciu pryska,~Lecz tę, co wiecznie z podniesioną głową~Nie
 8 Tatrach|         Rzucasz w nią ognie, co się wiecznie palą~W obłoku marzeń i kwiecistej
 9 Tatrach|            On się zanurzył w źródle wiecznie żywem,~Poruszającym wielkie
10 Tatrach|            Dźwięki tak znane, a tak wiecznie nowe.~ ~Niewczesne wasze
11 Kwiaty |              Chcę ten obraz pieścić wiecznie...~Lecz przy róży - pod