Part

 1  1876  |     znaczne usterki,~Lecz wartoż za to świat malować sadzą?~
 2  1876  |         w waszym rymie,~A my się za to musi m krztusić w dymie.~ ~
 3  1876  |        nam tchu nie staje~Zdążać za wami w tak dalekie kraje.~ ~
 4  1876  |         Że miał słuchaczów serca za piedestał.~ ~On zbierał
 5  1876  |         swój naród przekleństwem~Za to, że śmiał się targnąć
 6  1876  |          Tę ziemską miłość uważa za zdrożność.~ ~Miłość ojczyzny!...
 7  1876  |        teraz potępić pragniecie,~Za nasze niemoc, nasze niedołęstwo,~
 8  1876  |       niemoc, nasze niedołęstwo,~Za rozrzucone poetyczne śmiecie,~
 9  1876  |    rozrzucone poetyczne śmiecie,~Za skoszlawione pieśni czarnoksięstwo,~
10  1876  |       Jak matka płacze na grobie~Za dziećmi swemi.~ ~Śpiewają
11  1876  |          te łzy gorzkie jeszcześ za młoda.~Otrzyj swe oczy:~
12  1876  |      kochany...~A wiek przemijał za wiekiem -~ ~Nie żałowałem,
13  1876  |         barwy motyle.~ ~Lecz już za późno! Duszy, co się wzbija,~
14  1876  |    jestem szczery,~Nie pójdziesz za mną, lecz mnie nie powstrzymasz.~
15  1876  |  ciemności ulęknie,~Ani zatęskni za życia goryczą,~Ale uwieczni
16  1876  |     zadrżała,~Bo widzę szczęścia za wiele,~Gdybyś kochała!~ ~
17  1876  |      jasnością.~ ~Ale już jestem za stary,~Bym mógł, dzieweczko,~
18  1876  |        tylko piosneczką,~Bom już za stary!~ ~Uciekam od ciebie
19  1876  |         I gotów byłem, o zgrozo,~Za Dulcyneę z Tobozo~Stanąć
20  1876  |         A jednak widzę, że żądam za wiele!~1869~
21  1876  |     dziki Cerber wypadnie~Targać za poły kontusza.~I tak jął
22  1876  |     obskurantem?~Dla piekła jest za rubaszny!"~I tak po krótkich
23  1876  |         nowych kolei.~Choćby kto za złe poczytał,~Śmiej się!
24  1876  |          z niesforną wrzawą~Goni za chlebem, miłością lub sławą,~
25  1876  |           którzy łakną i tęsknią za niebem,~I głodnych karmić
26 SenGrob|         do dna mierząc wzrokiem,~Za swe dziedzictwo przyjąć -
27 SenGrob|     kamiennej,~Którą my, ludzie, za nieczułoić bierzem,~A którą,
28 SenGrob|        które ludy wprzęga!~Chodź za mną! W świat ten gnijący
29 SenGrob|        świata się zahaczy.~Chodź za mną w znojów nieprzebranych
30 SenGrob| przewodnik: "Widziałeś tę marną,~Za poświęceniem goniącą i sławą,~
31 SenGrob|       strzępy;~Tak, że nareszcie za mną i przede mną~Góry, przepaści,
32 SenGrob|      Nemezis gniewna;~Woła: "Kto za mną, nim umrze, zwycięży".~
33 SenGrob|         wierzchołka słało.~Jakby za danym hasłem potępieni~Zaczęli
34 SenGrob|          uroczyska~Biegły ohydne za nikczemnym zgonem.~I wnet
35 SenGrob|        labiryntu wątek~I spłacił za nas zaciągnięte długi,~I
36 SenGrob|       tym tłumem~Mar zatraconych za zgasłym promieniem,~A nieświadomi
37 SenGrob|       gdzie staniem,~Spoczniem - za nowym czekając świtaniem.~
38 SenGrob|         na drogę podziemną;~Może za tym wybrzeżem~Acheronu dostrzeżem~
39 SenGrob|         miłością~Pamięć rzuciłem za okno,~A resztki wspomnień
40 SenGrob|    Gotując się in aeterno,~Pójdę za jego pogrzebem,~Pijąc Falerno.~ ~ ~* * *~
41 SenGrob|         Do nocy wciąż muszę pić;~Za każdym kielichem wina~Piękniejszym
42 SenGrob|         było -~Miał serca, serca za wiele,~I to go właśnie zgubiło.~ ~
43 SenGrob|         ta harfa eolska,~Co drży za każdym powiewem,~Miotany
44 SenGrob|         żebracy~Przed tłumem, co za sobą do przyszłości wiodą,~
45 SenGrob|           I siejąc ziarno myśli, za wszystkie korzyści~Zbierać
46 SenGrob|          skrzydlatej husarii,~Co za ojczyznę lała krew,~Padając
47 SenGrob|      rzeczywistość zdoła wznieść~Za sobą - do ideału.~ ~A bohaterstwo
48 SenGrob|        zaczął marzyć jak niegdyś za młodu,~Jak gdyby w życiu
49 SenGrob|        nadziei nie mieści.~Dalej za młynem stała Boża męka,~
50 SenGrob|          wytwarza.~ ~Lecz ujrzał za to w księżycowym blasku~
51 AlbumP |  Branickich Tarnowskiej~W zamian za gałązkę z Kowieńskiej Doliny~
52 AlbumP |    drodze rozsypały...~Pozostały za mną w tyle~Na rozdrożach -
53 AlbumP |                                  Za moich młodych lat~ ~Za moich
54 AlbumP |           Za moich młodych lat~ ~Za moich młodych lat~Piękniejszym
55 AlbumP |   żałosny~Pokrywa ziemię cień.~ ~Za moich młodych lat~Wonny
56 AlbumP |          blask jej rzucił złoty,~Za ognikami zdążając błędnemi.~ ~
57 Tatrach|     natury! któż może~Iść w ślad za twych piękności natchnieniem
58 Tatrach|    Szeroko pierś swą rozpostrze.~Za każdym drogi zakrętem~Cały
59 Tatrach|    zaziemskiego świata.~ ~W ślad za tą pieśnią myśli moje biegły,~
60 Tatrach|     ściany pełne śniegu,~I gonią za nim czarnych stawów oczy.~
61 Tatrach|        nim czarnych stawów oczy.~Za nim piętrami spadających
62 Tatrach|             Dobrze mi było, idąc za twym śladem,~Zdobywać z
63 Tatrach|       Lecz ma sklepienia niebios za wezgłowie,~A na usługi sfer
64 Tatrach|    nowych, nie odkrytych dróg...~Za każdym krokiem w tajniki
65 Tatrach|        pojmie i ocenia,~I w ślad za myślą idzie żywą,~I zbiera
66 Tatrach|       życia minionych boleści.~ ~Za to ta cała noc grobu straszliwa~
67 Tatrach|         grozą serce me otoczy.~ ~Za to mnie śmierci milczenie
68 Tatrach|    kroczysz, widmo blade,~Wlokąc za sobą, jak całun - zagładę.~ ~
69 Tatrach|       marzeń zdradliwych ponętę;~Za każdą świeżą z ręki wroga
70 Tatrach|      polskiemu uczuciu zadany.~ ~Za twoje grzechy Polskę z mieczem
71 Tatrach|    zawsze w prochu się położyć~I za swe wiano wziąć niepamięć
72 Tatrach|      zasłonę zedrzeć tajemniczą,~Za coraz nową zdążając zdobyczą.~ ~
73 Tatrach|    zwierza.~ ~Spragnione prawdy, za nią jedną goni,~Choćby nią
74 NadGleb|        toni!~Daremnie wzrok nasz za tym wszystkim goni,~Co pod
75 NadGleb|       skrycie.~ ~I nieraz biedni za prawdę bierzemy~Ten głuchy
76 NadGleb|      sieci,~Wzrok nasz nie sięga za drogi krawędzie~I nie pytamy:
77 NadGleb|       krawędzie~I nie pytamy: Co za nią? jak dzieci.~ ~Lecz
78 NadGleb|         ogniska,~Ten cały ogrom, za którego krańce~ ~Nie możem
79 NadGleb|          przemian druhnie,~Jeśli za zlepek znikomy nie sięgną,~
80 NadGleb|          na wypadków fali,~Każdy za wszystkich, za każdego wszyscy!~
81 NadGleb|       fali,~Każdy za wszystkich, za każdego wszyscy!~1 czerwiec
82 NadGleb| ojcowskich brzemię,~Lud pokutuje za grzechy zbrodniarza;~Każde
83 NadGleb|          winy przypadnie~ ~Nawet za cudze zbrodnie i szaleństwa;~
84 NadGleb|       chyląc kornie czoła,~Winna za syna pokutować zbrodnie;~ ~
85 NadGleb|      powszechnemu służy,~Wiedzie za sobą duchów zastęp duży,~
86 NadGleb|     odwagę żołnierza,~Co wie, że za nim stoi armia świeża~I
87 NadGleb|        inne barwy chłonie,~Każda za całość jedną cząstkę bierze:~
88 NadGleb|       spostrzegła, że cześć siły~Za daleko ją zawiodła,~I że
89 Kwiaty |            ha, co chcecie,~Kiedy za mąż szła,~Prowadziłem rajskie
90 Kwiaty |         czarować;~I rozważam: co za rozkosz~Takie usta pocałować!~ ~
91 Kwiaty |           Siedziałem jak więzień za kratą~I kląłem w duchu tajemnie~
92 Kwiaty |    Zakwitają i z schyloną twarzą~Za czymś tęsknią i gonią, i
93 Kwiaty |     świata?~ ~Czy też może służą za dyjadem~Utopionej w jeziorze
94 Kwiaty |       tylko, że w ciągłej pogoni~Za tą marą piękności bezwzględną~
95 Kwiaty |      bezpieczni,~Że się sen nasz za światem uwieczni.~ ~Los
96 Kwiaty |           Przelatującą na koniu.~Za co się bije, to nie wie,~
97 Kwiaty |          Jako pierwiosnki narodu~Za wcześnie zeszłe wśród lodu.~
98 Kwiaty |         zebrany chmarę~Pociągnie za kraj i wiarę.~ ~Kiedy tak
99 Kwiaty |     wrzosy...~Ja nie wiem, co to za jedni,~Lecz znałam w wiosce