Part

 1  1876  |            Wiecznie śpiewacie na tę samą nutę!~Śpiewacie rozpacz
 2  1876  |        bladość.~ ~Po tysiąc razy te same westchnienia~Ślecie
 3  1876  |       sonetów stosie.~ ~Wiecznie te same klęski bezprzykładne~
 4  1876  |      same klęski bezprzykładne~I te piękności boskie, nadzwyczajne,~
 5  1876  |  piękności boskie, nadzwyczajne,~Te bujne włosy, te ruchy układne,~
 6  1876  |    nadzwyczajne,~Te bujne włosy, te ruchy układne,~Różane usta,
 7  1876  |       usta, słodkie, życiodajne,~Te oczy pełne miłości a zdradne,~
 8  1876  |      wyczerpał brylantowy Heine,~Te brwi, te rzęsy, te perłowe
 9  1876  |       brylantowy Heine,~Te brwi, te rzęsy, te perłowe ząbki,~
10  1876  |        Heine,~Te brwi, te rzęsy, te perłowe ząbki,~Te kwiaty
11  1876  |         rzęsy, te perłowe ząbki,~Te kwiaty w włosach i szat
12  1876  |      wymowna.~Smutno nam słyszeć te echa mdlejące,~Smutno nam
13  1876  |     poucza, że modna pobożność -~Tę ziemską miłość uważa za
14  1876  |     ziarna, co w pustym orzechu.~Te straszne dzisiaj czułych
15  1876  |          was jest zwycięstw~Lecz tę rozważcie smutną okoliczność:~
16  1876  |         Com marzył i com czuł.~ ~Tę cichą serca spowiedź~Miałem
17  1876  |           Ja ciebie kocham! Ach, te słowa~Tak dziwnie w moim
18  1876  |       będzie zmusić do milczenia~Te drżące struny, z których
19  1876  |     zarówno pogrzebie...~Niechaj te słowa pamiątką zostaną~I
20  1876  |      samotne ziemi obszary...~Na te męczarnie nie ma słów,~I
21  1876  |     szałem,~Przestałem wierzyć w te fałszywe cuda,~Więc i zwątpieniu
22  1876  |     Skrzydłami mojej tęsknoty.~ ~Te białe skrzydła powiewne~
23  1876  |       Patrzą się w ciemne odmęty~Te wielkie ruchome słońca...~
24  1876  |     słyszą w serc swoich drżeniu~Tę pieśń natchnioną!~29 listopad
25  1876  |  dziewczę? Łez twoich szkoda,~Na te łzy gorzkie jeszcześ za
26  1876  |         dosłyszałem gwaru,~Przez te zastygłe i umarłe morza~
27  1876  |      urojeń.~ ~I piła skwapliwie te wonie, te fale~Powietrza,
28  1876  |        piła skwapliwie te wonie, te fale~Powietrza, co pierś
29  1876  |      kochała,~Jasny aniele...~Na tę myśl pierś mi zadrżała,~
30  1876  |     natchnień błyski drogocenne,~Te uleciały ponad prądy zmienne,~
31 SenGrob|         białość,~I obłąkały mnie te nocne cienie,~I upajała
32 SenGrob|         porówna czarnemi,~I że w tę straszną ponurość wsiąknięty~
33 SenGrob|         słowo.~Dalej więc, przez te wybrzeża samotne,~Przez
34 SenGrob|           cichy syn pastuszy,~Na tę książęcą postać gromowładną -~
35 SenGrob|        litości i trwogi,~Słysząc tę skargę na wieczność rzuconą~
36 SenGrob|           Spojrzałem zdziwień na te czyste ptaki,~Białe, od
37 SenGrob|          tęsknoty?~Czym zawiniły te latawce białe,~Że na tym
38 SenGrob|        mi przewodnik: "Widziałeś tę marną,~Za poświęceniem goniącą
39 SenGrob|         potopie~I łowię wzrokiem te barwy wciąż bledsze,~Co
40 SenGrob| widzeniem;~I chciałem wżyć się w tę całość natchnioną,~A naznaczoną
41 SenGrob|  patrzałem na taniec posępny,~Na te szkielety, wsłuchane ciekawie~
42 SenGrob|    dreszcz przejmował patrzeć na te wstrętne~Spróchniałych kości
43 SenGrob|         gotów. -~Ruszyły naprzód te krzywoprzysiężne,~Rożna
44 SenGrob|       Falerno~ ~Dosyć łez, po co te smutki?~Czas się nareszcie
45 SenGrob|    zeszli bezpotomni;~Śmierć wam tę jedną nadzieję ukaże:~Że
46 SenGrob|          Miejmy nadzieję!... nie tę lichą, marną,~Co rdzeń spróchniały
47 SenGrob|         wątły kwiat ubiera,~Lecz tę niezłomną, która tkwi jak
48 SenGrob|          Miejmy nadzieję!... nie tę chciwą złudzeń,~Ślepego
49 SenGrob| szczęścia płochą zalotnicę,~Lecz tę, co w grobach czeka dnia
50 SenGrob|            Miejmy odwagę!... nie tę jednodniową,~Co w rozpaczliwym
51 SenGrob|     przedsięwzięciu pryska,~Lecz tę, co wiecznie z podniesioną
52 SenGrob|            Miejmy odwagę!... nie tę tchnącą szałem,~Która na
53 SenGrob|       oślep leci bez oręża,~Lecz tę, co sama niezdobytym wałem~
54 SenGrob|   płomieniem świecące ognisko,~I te najsłodsze pocałunki matki,~
55 AlbumP |       Harmonijne jej usteczka.~ ~Te usteczka brzmiały zawsze~
56 AlbumP |     blaskiem lśnił -~Dziś blaski te i wonie~Na próżno sercem
57 Tatrach|     Obudzona jak z zaklęcia...~I tę całą piękność świata~Chce
58 Tatrach|          nieskończoność ciemną~I tę samotność zamarłego świata,~
59 Tatrach|      świerków rosnących nisko.~ ~Te łatwo wschodzące karły,~
60 Tatrach|         ciemne otchłanie;~Zawsze te same słowicze tęsknoty~I
61 Tatrach|         ciemnej wynoszą otchłani~Tę nieśmiertelną nadzieję,
62 NadGleb|    znaczą poprzedników hufce -~I tę przelotną grę świateł i
63 NadGleb|          złotych gwiazd kagańce,~Te wirujących światów zbiorowiska,~
64 NadGleb|       które śmierć zadmuchnie.~ ~Te dumne myśli, co się w głowie
65 NadGleb|     całość jedną cząstkę bierze:~Tę, którą sama w swym odbija
66 Kwiaty |         I dziś drżę jeszcze, gdy tę chwilę wspomnę...~ ~II~Później,
67 Kwiaty |     Śnieżną falą drżące łono~ ~I te usta, co miłośnie~Wpółotwarte -
68 Kwiaty |                        Fijołki~ ~Te fijołki, co mnie nęcą,~Te
69 Kwiaty |        Te fijołki, co mnie nęcą,~Te nie siedzą skryte w trawie -~
70 Kwiaty |          cudowny i zaklęcie.~ ~I te oczy drzemią jeszcze~Otoczone
71 Kwiaty |        cały pod lasem~I pożałuje te dziatki,~Co giną jak ścięte
72 Kwiaty |         drogę, dziewczyno,~Niech te psy marnie wyginą!"~"Bóg
73 Kwiaty |      zachowam, zachowam do zgonu~Tę gałązkę jaśminu..."~3 grudzień