Part

 1  1876  |           młodziutkie panienki.~ ~Przez to zyskuje do wielkości
 2  1876  |  zamkniętą, jak ta czarów księga,~Przez długie wieki w ciszy uroczystej,~
 3  1876  |  podtrzymują jej zbyt wątłe życie~Przez różnych środków drastycznych
 4  1876  |             W tej zbroi - przejdę przez świat obojętnie,~Surowe
 5  1876  |           w nieskończoność ucieka~Przez łzy, tęsknoty, męczarnie,~
 6  1876  |           z wieczora,~Trwał jakby przez wieczność całą -~Tyś była
 7  1876  |          życiu dosłyszałem gwaru,~Przez te zastygłe i umarłe morza~
 8  1876  |         popiołów~To opętane serce przez aniołów.~ ~Czy pomnisz dzień
 9  1876  |           na to wszystko niepomny przez chwilę,~Chcę przybrać skrzydła
10  1876  |          ja twarz zwracam bladą~I przez dzielący nas przeszłości
11  1876  |          palmy splecione w arkady~Przez liany i bluszcze wiszące,~
12  1876  |         przyczynę.~ ~Słyszała jak przez sen wyrazy namiętne,~Co
13  1876  |           Jeżeli dotknąłem szabli~Przez życia mego wiek cały!~Jestem
14 SenGrob|           się usuwał pode mną -~I przez powietrze zmrożone i sine,~ ~
15 SenGrob|         umarłe słowo.~Dalej więc, przez te wybrzeża samotne,~Przez
16 SenGrob|        przez te wybrzeża samotne,~Przez mgieł powodzie, przez zaspy
17 SenGrob|    samotne,~Przez mgieł powodzie, przez zaspy śniegowe,~Przez niebios
18 SenGrob|   powodzie, przez zaspy śniegowe,~Przez niebios brudne plamy i przez
19 SenGrob|      Przez niebios brudne plamy i przez błotne~Zacisza bagien, przez
20 SenGrob|      przez błotne~Zacisza bagien, przez stepy jałowe,~Gorzkie jeziora,
21 SenGrob| przekleństwo rzucę na wiek długi.~Przez niebo wasze dziś rozmiłowana,~
22 SenGrob|      Niechaj jęk wyda, strzaskana przez gromy,~Co w wieczność wasze
23 SenGrob|        może.~Lecz cicho teraz! Bo przez świątyń łomy~Widzę żałobny
24 SenGrob|          w jutrzenkach porannych,~Przez Drogi Mlecznej zamgloną
25 SenGrob|          Tylko je w tęczy krwawej przez świat spławił,~Mistyczną
26 SenGrob|        świat ten gnijący i chory,~Przez drogi pełne klątwy i rozpaczy,~
27 SenGrob|         siekła,~Pędząc jak trzodę przez płomienie żrące,~By nie
28 SenGrob|                        Podróżni~ ~Przez włoskie wille nad morzem
29 SenGrob|     trójnogiem schylona,~Krzyknie przez sen zdziwiona:~Czy się zjawił
30 SenGrob|           wymową.~ ~A pierzchając przez łomy~W liść rzeźbione akantów,~
31 SenGrob|          mój Aniele, ty rękę~Daj!~Przez łzy i mękę,~Przez ciemny
32 SenGrob|       rękę~Daj!~Przez łzy i mękę,~Przez ciemny kraj,~Do jasnych
33 SenGrob|        powitanie.~Świadomy drogi, przez lasek brzozowy~Zbiegł na
34 AlbumP |           czystym światłem błyska~Przez mgły ciemne i zwaliska,~
35 AlbumP |        straszna tłoczy się skarga~Przez jego usta.~ ~I mówi: "Już
36 AlbumP |         jednym z rycerzy,~Że idąc przez odmęty,~Do stóp jej tu przybieży~
37 AlbumP |       smutne rozpromieniać noce~I przez ciemności przedziera się
38 AlbumP |                   Nieśmiertelni~ ~Przez mgły czasu, w otchłań wieków~
39 Tatrach|       piękność całą,~Oprowadzając przez błękitne tonie,~I po gwiaździstym
40 Tatrach|  przenikasz barw i dźwięków falą,~Przez zmysły drogę otwierając
41 Tatrach|     oświetleniu~Mknie się z wolna przez parowy.~ ~Lecz już wietrzyk
42 Tatrach|        Dolatują śpiewne echa...~ ~Przez zielone łąk kobierce,~Dzwoniąc,
43 Tatrach|      głowę kładzie gwiazd diadem;~Przez błękity przesiąka niepewna
44 Tatrach|      chwieje się wisząca.~Księżyc przez skał szczelinę wstał nad
45 Tatrach|       Twarzyczką wita kochanka...~Przez skał rozdartych podwoje~
46 Tatrach|           Melodię głazom nuconą -~Przez skał rozdartych podwoje~
47 Tatrach|             Zielona skacze dolina~Przez strumień z brzegu do brzegu;~
48 Tatrach|           Ciemność rzuciła pomost przez otchłanie~I wyrównała wnętrza
49 Tatrach|   łańcucha ogniwem~Rozciągniętego przez otchłań błękitu;~On znalazł
50 Tatrach|          błękitu~Upaść strzaskana przez gromy.~1880~
51 Tatrach|        srebrną wstęgę przędzie,~I przez granitów przewiesza krawędzie,~
52 Tatrach|       przewodniku! tyś mnie wiódł przez góry,~Dając mi poznać ich
53 Tatrach|    klasycznym nie stąpać koturnie~Przez naszych żlebów kamieniste
54 Tatrach|           ludzkich dzieci stoi.~ ~Przez ciąg wieków wznosi dumne
55 Tatrach|       pokornie u nóg jego siadło.~Przez ciąg wieków straż swą nad
56 Tatrach|  bezsennego swym mrokiem pokrywa,~Przez nie domknięte wciskając
57 Tatrach|             i z przeszłości mroku~Przez lat szeregi kroczysz, widmo
58 Tatrach|   nadawały cudowny koloryt~Tkanej przez losy przędzy życia szarej,~
59 Tatrach|           i bieli,~Ze zmaz obmytą przez anielskie dłonie,~Z twarzą
60 Tatrach|          cnoty i boleści.~ ~Myśmy przez piękność, sercami odczutą,~
61 Tatrach|           dla swego narodu,~Ażeby przez nią posiąść mógł helota~
62 NadGleb|      dotrzeć spojrzeniami do niej~Przez pianę zjawisk, co po wierzchu
63 NadGleb|      łańcuch wyciągnięty,~Biegnąc przez mroczne przestrzeni odmęty,~
64 NadGleb|         XIV~ ~Po wszystkie czasy, przez obszar daleki,~Wiążą się
65 NadGleb|           XXII~ ~Naprzód i wyżej! przez ból i męczarnie,~Przez ciemną
66 NadGleb|            przez ból i męczarnie,~Przez ciemną otchłań, przez śmierci
67 NadGleb|  męczarnie,~Przez ciemną otchłań, przez śmierci podwoje,~Przez szereg
68 NadGleb|            przez śmierci podwoje,~Przez szereg istnień padających
69 NadGleb|                            XXIV~ ~Przez chwilę możesz ślepą być
70 NadGleb|        prawdy w ziemskiej sferze,~Przez mgły spływając, w tęcze
71 Kwiaty |     księżyca przegląda błyszczący~Przez nadbrzeżne sitowia i trzciny,~