Part

 1  1876  |           otchłań zwątpień mroczną~Dla tej niewdzięcznej Maryni
 2  1876  |            Homera!~ ~Potrzeba było dla niego tych czasów,~W których
 3  1876  |        rapsodu~Zarówno byli chlubą dla narodu!...~ ~I zawsze w
 4  1876  |            lutni ukryty ojczystej;~Dla martwych widzów - martwa
 5  1876  |         narodu.~ ~Przedmiot gotowy dla wieszczów przyszłości,~Będzie
 6  1876  |            Pieśni erotyczne?~Ale i dla tych braknie w świecie wzorów,~
 7  1876  |          poświęcają plotkom.~ ~Ale dla pieśni nie ma tam oparcia:~
 8  1876  |       zasługą -~A jak się znajdzie dla ciebie mąż...~Nie każ mu
 9  1876  |          nie wierzę,~Ogniowa próba dla mnie się skończyła,~I do
10  1876  |            nieskończoności,~Są one dla mnie w marzeniach~Oczami
11  1876  |        łoża -~I mają granice morza~Dla swojej fali -~I góry, co
12  1876  |           w niebie,~Mają kres dany dla siebie,~Nie pójdą dalej!~ ~
13  1876  |        dotknęła strata,~Przyszłość dla ciebie w uśmiech bogata...~
14  1876  |         Gdy biegła witać świat ten dla niej nowy~Żądzą miłości,
15  1876  |            tej bezbrzeżnej pustyni dla ducha~Nie ma gdzie widzeń
16  1876  |          mój rozleci~I nie zostawi dla was nic po sobie,~Co byście
17  1876  |   Szlachetny poryw zapału~I miłość dla ideału~Przyjdzie ci płacić
18  1876  |      wielkości i sławie,~Lecz żyje dla siebie jedynie.~ ~Tak marząc
19  1876  |      uciśnieniu smętnem~Znajdziesz dla siebie gorycz i ochłodę.~
20  1876  |           kwiat lub słowo zostanie~Dla was pamiątką.~ ~Wierzyłem -
21  1876  |        Więc mam w zapasie karmelki~Dla dam.~[przed latem 1868]~
22  1876  |            Z Beotem i obskurantem?~Dla piekła jest za rubaszny!"~
23  1876  |            współczujących świadków~Dla tych porażek, zwątpień i
24 SenGrob|          skonan - myślą pogrobową,~Dla której przyszłość nie świeci
25 SenGrob|          wrzawą,~Aż w sobie piorun dla nich wykołyszą.~Mieniąc
26 SenGrob|            ręku Boga.~Prawdą, ach! dla mnie, co powtarzam pleśnie~
27 SenGrob|          nieustannych.~Prawdą jest dla mnie ta dziewicza czystość,~
28 SenGrob|           wasze będzie tajemniczem~Dla światów zgiętych nad codziennym
29 SenGrob|            łonie potępionym chowa!~Dla takich Bóg sam nie znajdzie
30 SenGrob|         wzgardę poślubował wieczną~Dla istnień światom wymiecionych
31 SenGrob|          orężnego szczęku~Pełna, a dla niej przygrywką - pioruny.~
32 SenGrob|    wsłuchane ciekawie~W tok pieśni dla ich bytów niedostępny;~I
33 SenGrob|        fala życia leniwo się toczy~Dla tych, co sztandar walki
34 SenGrob|          rozstaniem pryska,~Jednak dla ducha nie ma granic i przestrzeni~
35 SenGrob|     szczęściu! Nie myśl o miłości!~Dla nas ten owoc nigdy nie dojrzewa,~
36 SenGrob|           U nas nie znajdzie lauru dla uczczenia głowy~Tego, co
37 SenGrob|         zwycięża.~ ~Miejmy pogardę dla wrzekomej sławy~I dla bezprawia
38 SenGrob|      pogardę dla wrzekomej sławy~I dla bezprawia potęgi zwodniczej,~
39 SenGrob|      niewolniczy.~ ~Miejmy pogardę dla pychy zwycięskiej~I przyklaskiwać
40 SenGrob|        stał~Orężny szczęk epopei -~Dla znikczemniałych, smutnych
41 AlbumP |   dzieweczka,~Mistrzem bowiem były dla mnie~Harmonijne jej usteczka.~ ~
42 AlbumP |    występek plami,~A tyś umarła!~ ~Dla innych nadzieją błyska~Grobowca
43 AlbumP |          Miłość na ziemi straconą;~Dla innych rozstania chwile~
44 AlbumP |            Lecz rycerz, co walczył dla niej,~Ten męstwo swe przeceniał -~
45 Tatrach|           chory,~Nie mając twardej dla siebie podpory.~ ~Musim
46 Tatrach|          wyznaczasz grządki;~Każdy dla siebie znajdzie grunt bogaty,~
47 Tatrach|               Bo ty, o matko, masz dla swoich dzieci~Zawsze miłością
48 Tatrach|           Jasność jeszcze skrytego dla oczu miesiąca;~Mgły ulatują
49 Tatrach|          niebios uśmiechy~I spokój dla duszy słodki -~I zawieszone
50 Tatrach|        poezję górskiego powietrza,~Dla której rymów i porównań
51 Tatrach| przestrzeni.~ ~Przy nim już nie ma dla fantazji tworów~Odpowiedniego
52 Tatrach|      sąsiadów niwy.~ ~Raczej czuje dla tej biednej rzeszy~Wielką
53 Tatrach|           wszystkie barwy tęczy.~ ~Dla niej wstaje w gęstej mgły
54 Tatrach|           zrzuca z ramion we dnie,~Dla niej w wieczór cały ogniem
55 Tatrach|         nie wolno orzekać - że ona~Dla serca ludzi na zawsze stracona.~ ~
56 Tatrach|            każe,~Lecz uczy wznosić dla Bóstwa ołtarze~I jego oddychać
57 Tatrach|            zorzy,~Zwycięska miłość dla ziemian~Najsłodsze dary
58 Tatrach|           Co cudzej służą niedoli,~Dla szczęścia pracują braci.~
59 Tatrach|          ofiarować mękę~Z wielkiej dla istot cierpiących miłości,~
60 Tatrach|           całe pokolenia~I wytknął dla nich drogę jasną,~I w nowych
61 Tatrach|     czyśćcowych płomieni.~ ~My nic dla szczęścia swego, nic dla
62 Tatrach|           dla szczęścia swego, nic dla siebie~Nie pragniem - nawet
63 Tatrach|            celom!~Szukajcie prawdy dla swego narodu,~Ażeby przez
64 NadGleb|         nazwisko~I świeże kształty dla siebie przybiera.~ ~Zmarłych
65 NadGleb|        świeża~I że świat cały jest dla niego domem.~ ~Jako cząsteczka
66 NadGleb|       kochający synu,~I nie będzie dla ciebie żałować wawrzynu.~
67 NadGleb|         król Herod~Dobroczyńcą był dla sierot.~kwiecień 1890~
68 Kwiaty |          najbardziej dokucza~I kto dla niego jest wrogiem,~I kto
69 Kwiaty |         jak ze snu zbudzony~Stanie dla kraju obrony,~I w wielką