Part

 1  1876  |          krzywi i wypacza,~Bo tam, gdzie w sercach bezmyślność i
 2  1876  |          starożytnych.~ ~Lecz dziś gdzie znaleźć jaki sztandar wielki,~
 3  1876  |         geniuszu żądać aureoli~Tu, gdzie się tuczy sama pospolitość,~
 4  1876  |    powitała znów swój domek Biały,~Gdzie ci słowiki będą z wiosną
 5  1876  |         Biała pustynia dokoła. -~ ~Gdzie była łączka zielona,~Gdzie
 6  1876  |         Gdzie była łączka zielona,~Gdzie gaj rozkoszny brzozowy,~
 7  1876  | wprowadziłaś mnie na róż posłanie,~Gdzie tylko ciała w upojeniu toną -~
 8  1876  |            Wspomnienie~ ~Ach, tam! gdzie pierwsza witała mnie zorza,~
 9  1876  |        pierwsza witała mnie zorza,~Gdzie tyle w życiu dosłyszałem
10  1876  |           mu nowy piedestał ulepi,~Gdzie stojąc skrzy się różowym
11  1876  |        lecz mnie nie powstrzymasz.~Gdzie świat mój? słońce? gdzie
12  1876  |           Gdzie świat mój? słońce? gdzie jest moja meta?~Może meteor
13  1876  |           pustyni dla ducha~Nie ma gdzie widzeń swoich ucieleśnić!~
14  1876  |       ustami mojemi,~I oczu dwoje, gdzie bym patrzał śmiało,~Widząc
15  1876  |          zawiódł na odwach prosto,~Gdzie przed piekielnym starostą~
16  1876  |       żywych wsiąka wciąż pomału~I gdzie przenosi swoje łzy i nędzę~
17  1876  |            je pali,~Jako jaskółkom gdzie na modrej fali;~Im w ideału
18 SenGrob|       płowe.~Pytałem tylko siebie: Gdzie są duchy~Z rozbitych siedzib
19 SenGrob|     wyparte?~I zatraconych światów gdzie okruchy?~Wszystko zostałoż
20 SenGrob|         wskazał grobów tajne nory,~Gdzie ton harfowy padł - i w kirach
21 SenGrob|        Kołyski marzeń dziecinnych, gdzie śpiewem~Porwane myśli lecą
22 SenGrob|            łonie;~I nie wie nawet, gdzie jest pogrzebiona~Ciężka
23 SenGrob|                               II~ ~Gdzie niegdyś duchom poczynione
24 SenGrob|        powstać o swej sile,~I tam, gdzie harfy natchnienia go wiodły,~
25 SenGrob|    opromienia.~Śmieszna komedia! - gdzie zwycięzcy strzemię~Całują
26 SenGrob|         zgięte na kolanach męże,~I gdzie umarłych nieświęconą ziemię~
27 SenGrob|            jadem pełzające węże,~I gdzie ostatnia zacność, co nie
28 SenGrob|     krzyżowym ludzkości pochodzie,~Gdzie wciąż się nowy powtarza
29 SenGrob|           gajach oliwnych noclegu.~Gdzie w ciemne groty szafiry się
30 SenGrob|      światłem olśniewać podziemie,~Gdzie burze przerwać milczenia
31 SenGrob|        ciszy tym błękitnym grobom.~Gdzie góry biegną nad zwierciadłem
32 SenGrob|            A nieświadomi wybrzeża, gdzie staniem,~Spoczniem - za
33 SenGrob|           Stary cmentarz dziejowy,~Gdzie ruiny dokoła~Śpią pod skrzydłem
34 SenGrob|       pojęli~I na wyłomie stanęli,~Gdzie gromy biją.~ ~Spełnijmy
35 SenGrob|       Wśród nocy czarnej~Nie wiem, gdzie iść,~I po przepaściach muszę
36 SenGrob|         jednego skupi nas ogniska,~Gdzie przechowując skrzętnie cnót
37 SenGrob|            Kraszewskiemu~ ~U nas - gdzie przodownikom narodowej pracy~
38 SenGrob|            jedyną nagrodą,~U nas - gdzie oni idą kornie jak żebracy~
39 SenGrob|         Uświęci w walce ostatniej,~Gdzie miłość zmaże plamy krwi~
40 Tatrach|      koryta~Zdają się placem boju, gdzie niegdyś walczyły~Północne
41 Tatrach|     podwoje~Przegląda wąwozu łono,~Gdzie szumią srebrzyste zdroje~
42 Tatrach|       strumień z brzegu do brzegu;~Gdzie potok wstrzyma ją w biegu,~
43 Tatrach|      podesłać pod głowę~W miejscu, gdzie wielkie głazy pochylone~
44 Tatrach|        zaciszne powróciłem ściany,~Gdzie towarzysze legli już strudzeni~
45 Tatrach|           przestrzeń nieskończoną,~Gdzie wszystkie pieśni zdążają
46 Tatrach|            ciska...~A tam w górze, gdzie najwyższe szczyty,~Lśnią
47 Tatrach|            ciemne zwiesiła głębie,~Gdzie lecą wody spienione.~ ~Samotna
48 Tatrach|    wyniesionej pod niebo pustelni,~Gdzie tylko jeden duch na straży
49 Tatrach|         dół z skalistego żebra,~By gdzie w szczelinie czas przeczekać
50 Tatrach|      ziemią inne wytwarzały życie,~Gdzie rzeczywistość znikała sprzed
51 NadGleb|      wiedząc nawet, skąd wyszły... gdzie spoczną..~Ani nad jaką wznoszą
52 NadGleb|      ludzkość z krwi i łez kałuży,~Gdzie ją spychają występni i krwawi,~ ~
53 NadGleb|          pewna w przyszłość droga,~Gdzie śmierć jest stopniem wyższego
54 NadGleb|        bezbronne zastępy na wyłom,~Gdzie bez nadziei zwycięstw lały
55 NadGleb|            pączek płynie ku głębi,~Gdzie nurt potoku w dół spada.~ ~
56 Kwiaty |  rodzinnych pól -~Nad strumieniem, gdzie mi kwiat~Dała łzą zroszony,~
57 Kwiaty |          ciekawość moję draźni,~Bo gdzie sięgać wzrok nie może -~
58 Kwiaty |           ja się patrzę ze łzami,~"Gdzie ona?" - pytam go z cicha.~ ~
59 Kwiaty |       kwiecistym nowe biorą życie?~Gdzie je znowu w jasny wieniec
60 Kwiaty |          uczuć wiele,~A nie wiemy, gdzie biegną promienie,~I związani
61 Kwiaty |          łańcuchem,~Nic nie wiemy, gdzie płyniemy duchem.~ ~Wiemy
62 Kwiaty |       także nad tonią błękitną,~Tu gdzie teraz rozmawiamy z sobą,~
63 Kwiaty |         oficer dziki:~"Dziewczyno, gdzie buntowniki?~Pokaż nam drogę,
64 Kwiaty |           krainę,~Lecąc na śmierć, gdzie rozpacz go niosła.~Więc
65 Kwiaty |           ciemno...~Masz tam ginąć gdzie w dalekiej stronie,~To umrzyj