Part

 1  1876  |          dymie.~ ~Miłość jest piękną bez wątpienia rzeczą~I ma w
 2  1876  |          trunkiem,~Kręcą się w kółko bez tchu i pamięci~I myślą,
 3  1876  |               Jesteśmy dziećmi wieku bez miłości,~Wieku bez marzeń,
 4  1876  |             wieku bez miłości,~Wieku bez marzeń, złudzeń i zachwytu,~
 5  1876  |              Lecz nad tym jękiem, co bez echa ginie,~Nie ulatuje
 6  1876  |             nabiera wymowy.~Tak więc bez pracy, nauk i zachodu~Kraj
 7  1876  |             mi boleśnie, żem odszedł bez echa,~A jednak lepiej, że
 8  1876  |           przejęty,~Patrzę i tęsknię bez końca.~11 październik 1871~
 9  1876  |                                      Bez granic~ ~Potoki mają swe
10  1876  |            pomnisz dzień ten omamień bez trwogi,~W którym miłości
11  1876  |         sączyć!~ ~Tak więc odchodzę, bez żalu, bez serca.~Słowiki
12  1876  |             więc odchodzę, bez żalu, bez serca.~Słowiki wspomnień
13  1876  |            twych bratnich planet, co bez końca~Kręcić się będą koło
14  1876  |          wspomnij swą,~Na miłość, co bez plam,~Zwątpieniu zadaj kłam~
15  1876  |            rozkoszą,~Kraina cudowna, bez końca - bez końca,~A skrzydła
16  1876  |          Kraina cudowna, bez końca - bez końca,~A skrzydła ją w górę
17  1876  |           fali;~Im w ideału jarzmie, bez wytchnienia,~Wszystkie łzy,
18 SenGrob|        leciałem, tym wirem niesiony,~Bez tchu, pamięci, w milczące
19 SenGrob|       Strąconych z życia powierzchni bez szczętów.~W tej niezmierzonej
20 SenGrob|        próżnia niebios potępiona,~Co bez powietrza zda się i bez
21 SenGrob|              bez powietrza zda się i bez ziemi,~Mnie w nieruchome
22 SenGrob|              wsiąknięty~Utonę głucho bez łez i bez jęku,~Zaprzepaszczony
23 SenGrob|    wsiąknięty~Utonę głucho bez łez i bez jęku,~Zaprzepaszczony i
24 SenGrob|           okruchy?~Wszystko zostałoż bez śladu zatarte?~I źadneź
25 SenGrob|              w wieczność wasze wróci bez klątw może.~Lecz cicho teraz!
26 SenGrob|        kwiatów niewygasłej wiary?~Co bez owoców z drzewa życia spadasz,~
27 SenGrob|              pleśni zgniłość.~Stąpaj bez wspomnień, żalu i bojaźni~
28 SenGrob|        martwości szatą taić skrycie,~Bez próżnych pokus, aby siebie
29 SenGrob|          Błyszczy się chwilę i ginie bez części.~Pokój im w cichej
30 SenGrob|            wstrętem~Ten trupi zastęp bez głowy i ręki.~Przyszedł
31 SenGrob|             go żałować?~Niech ginie! bez łzy, oklasku,~Jak ten gladiator
32 SenGrob|         walką, co nie wybucha,~Pracą bez wieńca.~ ~Uderzmy w kielichy
33 SenGrob|           świątynie,~Potrafi zstąpić bez wstrętu~I wyrwać słabych
34 SenGrob| niepostrzeżeni dokazują cudów,~Ginąc bez echa w niepamięci wiecznej.~ ~
35 SenGrob|    Przebiegłeś swoje metę jak rycerz bez trwogi,~Bez skargi, bez
36 SenGrob|          metę jak rycerz bez trwogi,~Bez skargi, bez pociechy; ani
37 SenGrob|              bez trwogi,~Bez skargi, bez pociechy; ani twemu oku~
38 SenGrob|         Czcił,~Zdeptane w pyle~Padło bez sił;~Rozpacz i hańbę widząc
39 SenGrob|          szałem,~Która na oślep leci bez oręża,~Lecz tę, co sama
40 SenGrob|       znikczemniałych, smutnych ciał~Bez męstwa i bez nadziei.~ ~*  * *~
41 SenGrob|           smutnych ciał~Bez męstwa i bez nadziei.~ ~*  * *~Przycichła
42 SenGrob|    przytulony do zimnego głazu~Leżał bez ruchu, życia i wyrazu.~ ~
43 Tatrach|             i nowy wschód~Przechodzą bez odmiany -~Dokoła szum rosnących
44 Tatrach|             czuć ją silniej, lepiej,~Bez wykrzykników i przenośni
45 Tatrach|        kamieniste gruzy,~Ale wesoło, bez zawrotu głowy~Mijać głęboko
46 Tatrach|           jeden duch na straży stoi,~Bez kształtów, w które chcą
47 Tatrach|            winę...~Nie może m jednak bez goryczy patrzeć,~Widząc,
48 NadGleb|              kiedy odlatywać poczną,~Bez przerwy ciągną w dal przestrzeni
49 NadGleb|              przekroczywszy - gdzieś bez śladu giną...~ ~Tak pokolenia
50 NadGleb|          słońc miliony~Wieczny ocean bez dna i wybrzeży,~Którego
51 NadGleb|               Z nieskończoności toni bez nazwiska~Wzniósł się, podobny
52 NadGleb|     istnienia -~Noc i pierwotny eter bez skupienia,~Bez związku z
53 NadGleb|        pierwotny eter bez skupienia,~Bez związku z światów fizyczną
54 NadGleb|       istnień padających marnie~Lecą bez końca tłoczące się roje.~ ~
55 NadGleb|              zastępy na wyłom,~Gdzie bez nadziei zwycięstw lały krew
56 NadGleb|            publicznym targu,~Narodem bez przyszłości, bez celu, bez
57 NadGleb|             Narodem bez przyszłości, bez celu, bez cześci,~Którym
58 NadGleb|           bez przyszłości, bez celu, bez cześci,~Którym pan jego
59 NadGleb|           głucha~I naród cały został bez serca i ducha...~ ~Że tak
60 Kwiaty |          trudno;~Wiem, że mnie samej bez niego~Byłoby nudno.~ ~Ale
61 Kwiaty |          drogę do szczęścia otwiera,~Bez względu, czy jest prawdą,
62 Kwiaty |            prawdą, czy złudzeniem.~ ~Bez niego serce powoli zamiera~