Part

 1  1876  |           trudno!~Odwróci oczy... świat się kryje w chmury,~Wszystko
 2  1876  |        usterki,~Lecz wartoż za to świat malować sadzą?~I wulkaniczne
 3  1876  |           I ma w poezji stare jak świat prawa -~Lecz trzeba, żeby
 4  1876  |          i pamięci~I myślą, że to świat się cały kręci.~ ~Chcemy
 5  1876  |        znowu, gdy po nocy długiej~Świat się odmłodził wiarą i krwią
 6  1876  | rodzicielki:~Młodzieńczej wiary - świat już nie wyznaje;~Nikt się
 7  1876  |       żądać dziś Anakreona,~Kiedy świat cały na bezkrwistość kona...~ ~
 8  1876  |           Com jej chciał posłać w świat!~12 październik 1869~
 9  1876  |          cud!~ ~Ja ciebie kocham! Świat się zmienia,~Zakwita szczęściem
10  1876  |          nucić,~A mnie przedziela świat nieszczęścia cały,~Dom mój
11  1876  |          nędza.~ ~I zima minie, i świat na nowo~Przybierze postać
12  1876  |         tej zbroi - przejdę przez świat obojętnie,~Surowe prawdy
13  1876  |           młoda.~Otrzyj swe oczy:~Świat tak uroczy,~Na niebie jasna
14  1876  |         razem,~Przed nami jaśniał świat cudnym krajobrazem,~Pośród
15  1876  |          I pozostałem sam - i noc świat pokryła!~Myślałem, że to
16  1876  |      stworzenia,~Gdy biegła witać świat ten dla niej nowy~Żądzą
17  1876  |          chciałem nawet wskrzesić świat mogilny.~ ~Jeżeli pomnisz
18  1876  |           nie powstrzymasz.~Gdzie świat mój? słońce? gdzie jest
19  1876  |     dzieckiem był~Budzącym się na świat,~Gdy wątły życia kwiat~Jeszcze
20  1876  |   będziesz niósł~Samotny sercem w świat!~Zawodów, złudzeń, zdrad~
21  1876  |    przepada... i widzi, o dziwy -~Świat jasnych urojeń znikniony!~
22  1876  |          rzucił,~W daleki odbiegł świat,~I próżno wzywam, ażeby
23  1876  |           wódz srogi~Rozpuścił na świat swe hordy,~Siałeś pożogi
24  1876  |      jasna, sfera ideału,~W którą świat żywych wsiąka wciąż pomału~
25 SenGrob|    szpalerach.~Więc znów ujrzałem świat ten tyle wdzięczny!~W harmonii,
26 SenGrob|       natchnień nieujęta siła,~Co świat nastraja nadzmysłowym tonem.~
27 SenGrob|         topazu~Czytałem straszną, świat łamiącą siłę,~Której nie
28 SenGrob|          je w tęczy krwawej przez świat spławił,~Mistyczną pieśnią
29 SenGrob|          wprzęga!~Chodź za mną! W świat ten gnijący i chory,~Przez
30 SenGrob|  łańcuchów~I tu na świadka stanął świat umarły -~W tej sybillicznej
31 SenGrob|          że wraz z nią złorzeczę?~Świat ten tak dziwny! I ludzie
32 SenGrob|     wdzięcznej i wieczystej.~Lecz świat ten dziwny! - Zrzuca szaty
33 SenGrob|       wina~Piękniejszym staje się świat,~I urok młodzieńczych lat~
34 SenGrob|        liści,~Napełni znowu wonią świat,~Zakwitnie pełniej i czyściej.~ ~
35 AlbumP |         Nie wróci do istnienia.~ ~Świat wam nie odda, idąc wstecz,~
36 AlbumP |      Bezsilne gniewy, próżny żal!~Świat pójdzie swoją drogą.~1 kwiecień
37 AlbumP |    młodych lat~Piękniejszym bywał świat,~Jaśniejszym wiosny dzień!~
38 AlbumP |       Miłość jak słońce - ogrzewa świat cały~I swoim blaskiem ożywia
39 AlbumP |     dobyta z nicości,~Przyszła na świat naiwną piosenką~Miłości.~ ~
40 Tatrach|          A spod sinej tej zasłony~Świat przegląda coraz szerzej,~
41 Tatrach|     głębiej oko tonie,~Cudowności świat się piętrzy~W wyzłoconej
42 Tatrach|   Odzwierciedlając w łonie głazów świat zamarły.~ ~Stoczone z szczytów
43 Tatrach|  pierzchnie.~ ~Wszystko zgasło... świat cały napełniony mrokiem...~
44 Tatrach|     opieki~Nie wybiegłszy nigdy w świat daleki.~ ~Wypiastował cały
45 Tatrach|    przyszłości wybuchnie,~I znowu świat ją schodzącą zobaczy,~Biorącą
46 Tatrach|        Miłością prawdy i cnoty.~ ~Świat się zaludnia powoli~Orszakiem
47 Tatrach|          wznoszą,~Którym kochanką świat cały,~A poświęcenie rozkoszą...~
48 Tatrach|      takie dzieci.~ ~Żyje, gdy na świat z jego łona~Wychodzą zbrojni
49 Tatrach|           Temu dowództwo odbierze świat,~A mienie - wydrą wypadki!~ ~
50 Tatrach|         błękitu~Zniknione mary na świat przywołały -~A więc stać
51 Tatrach|       francuskiej rewolucji burze~Świat wstrząsające rozrzucały
52 Tatrach|          tajnych koryt~Płynęły na świat idealne mary~I nadawały
53 Tatrach|     powodzi~I swą pięknością cały świat odmłodzi.~ ~Więceśmy ręce
54 NadGleb|          Zatrutym tchnieniem cały świat zaraża.~ ~Wobec praw, światem
55 NadGleb|        nim stoi armia świeża~I że świat cały jest dla niego domem.~ ~
56 NadGleb|    postępu chorąży!~Który na nowe świat prowadzi tory,~Wschodzącym
57 NadGleb|     opatrznej, choć surowej łaski~Świat nie zastyga pod próchnem
58 NadGleb|          z mogiły!~Nie wrócisz na świat w dawnej swojej krasie;~
59 Kwiaty |       łezka toczy~W dziwny marzeń świat;~Mego życia rajski sen,~
60 Kwiaty |     zroszony,~Powitałem wspomnień świat,~Biegnąc jak szalony.~ ~