XXX

Taką jak byłaś - nie wstaniesz z mogiły!

Nie wrócisz na świat w dawnej swojej krasie;

Musisz porzucić kształt przeszłości zgniły,

Na którym teraz robactwo się pasie;

Musisz zatracić niejeden rys miły

I wdzięk w dawniejszym uwielbiany czasie...

Lecz nową postać wziąć i nowe siły

I nowych wieków oręż mieć w zapasie.

Grób cię nie odda światu - widmem bladem,

Z mogilnej pleśni i zgnilizny plamą,

Do wnętrza śmierci przesiąkniętą jadem...

Lecz, przystrojona w królewski diadem,

Musisz do życia wkroczyć życia bramą,

Musisz być inną, choć będziesz tą samą!

styczeń 1888