- PUBLICZNOSC I POECI [1876]
Previous - Next
Click here to hide the links to concordance
Piosnka,
którą ukochana
Zwykła
była mi nucić,
Piosnka dawno
zapomniana
Przyszła
sen mój zakłócić.
Jej melodia
staroświecka,
Zapomniana od
dawna,
Miała w
sobie uśmiech dziecka,
A w
łzę była oprawna.
Skąd
się wzięła dziś na nowo
W sercu moim,
któż zgadnie?
Ale
słyszę ton i słowo,
Co mi
dźwięczy tak ładnie.
Jeśli
piosnki jak skowronki
Odlatują z
jesienią,
A wracają znów na łąki,
Gdy się z wiosną zielenią -
To piosenki tej przybycie
I jej tchnienie miłosne
Może wróżyć nowe życie,
Przebudzenie i wiosnę.
Jeśli piosnki są, ach! tylko
Własnym cieniem człowieka,
Co tak
duży ranną chwilką,
Z biegiem
słońca ucieka -
A do
dawnej wraca miary,
Kiedy
słońce już nisko,
To ten
powrót piosnki starej
Może
wróżyć noc bliską.
15 luty 1870
Previous - Next
Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
IntraText® (V89) Copyright 1996-2007 EuloTech SRL