Part

1 1|    dolinę i szła do morza, za nią szara wstęga palmowych lasów;
2 1| doktor Steble, któremu tak za nią, jako za chleby i za uprzejmość
3 2|   śmiałem o córce!~I trwoga o nią nie gryzła mię żadna.~Ach,
4 2| przesłaniała, że patrzałem na nią~Jako na róże przeze łzy