Part

 1 1|           Zrazu pojąć nie mogłem, jak miejsce puste, bez żadnego
 2 1|         pobyt pod otwartym niebem jak najwygodniéjszym uczynić;
 3 1|      naszéj podróżnéj gromadki; a jak się późniéj dowiedziałem,
 4 1|        zaledwo się tak rozchodzi, jak kręgi na wodzie po rzuconym
 5 2|       księżyc odmienił się złoty,~Jak na tym piasku rozbiłem namioty.~
 6 2|      cicho się pokładły;~Dziecko, jak mały aniołek w obrazku,~
 7 2|   dzbankiem na głowie, prościutka jak trzcina.~Przyszła do ognia
 8 2|         wodę zapłaci,~Bo chcę pić jak pies, bo ogień mam w łonie".~
 9 2|         ze dzbana,~Powalił się tu jak palma złamana.~Przybiegłem -
10 2|         zawarły,~A nie słyszałem, jak obie umarły.~I nawet matka
11 2|      spała.~Rankiem obiedwie sine jak żelazo,~Dwie moje córki
12 2|        nas! - i bez powrotu!...~A jak dorosłym przystoi dziewicom,~
13 2|           się podobny;~Stawał się jak mój trup pierworodzony~Z
14 2|          nie zatrzéć!~I nie wiem, jak ten sam miesiąc mógł patrzéć?~
15 2|     Skonał i skościał, i stał się jak kamień.~A tak okropnie po
16 2|          cedru biegała po trawie,~Jak pracowity snując się pajączek.~
17 2|         była domu mego panią!~Ona jak jaśni anieli obrońcę~Najmniéjsze
18 2|      Hatfe! moja Hatfe!"~Przyszła jak ptaszek cicho po kobiercu,~
19 2|        wtenczas czerwone usteczka~Jak młoda róża, kiedy się rozchyla. -~
20 2|           ćwierci -~A piękna była jak anioł - po śmierci!~ ~Przyszli
21 2|          białą...~I tu - bogdajby jak ja nie umarli! -~Tu ją pod
22 2|        się, i lekko napięte,~Były jak próchna z ludzkich trumien
23 2|          widzę, i słyszę,~Słyszę, jak namiot gęste sieką deszcze,~
24 2|       namiot gęste sieką deszcze,~Jak się rozciąga, jak głucho
25 2|        deszcze,~Jak się rozciąga, jak głucho szeleszcze,~Jak się
26 2|            jak głucho szeleszcze,~Jak się nade mną w ciemności
27 2| przerażeniem rozmyślałem w sobie,~Jak moim dzieciom takiéj nocy
28 2|         żałoby!~Umarło - z takiéj jak tamte choroby.~I poszło
29 2|           tam, gdzie teraz świeci~Jak jaka skrawa pożaru pochodnia. -~
30 2|         smutne twarze.~Widziałem, jak się każdy z nich zadziwiał;~
31 2|          od niespań i troski~Była jak bursztyn albo żółte woski;~
32 2|          pełne takiéj błyskawicy,~Jak ci, co wyjdą na słońce z
33 2|         brzemię~Upadłem przy niéj jak martwy na ziemię.~I obudziłem
34 2|         nory~Schować się w cieniu jak nocne potwory.~Ani ja słońca
35 2|    trumnami... i słuchałem blady,~Jak nad trupami płacze trupojady.~
36 2|    trupojady.~Stałem się wreszcie jak wąż, gdy ochłodnie.~I przechodziły
37 2|         Stałem się twardy i zimny jak kamień.~I raz - ach, boska
38 2|       litośną,~Że rozpłakałem się jak dziecko głośno.~ ~I tak
39 2|         wiedzą!~Czyż nie są teraz jak męki obrazy?~Patrz na nie,