Part

 1 1|       zobaczy przez łzy ludzkie. Co do mnie, przywykać zacząłem
 2 1|    Odwróciłem się od téj rzeczy, co miała serce rozdarte po
 3 2|     Dziewięć dromaderów~Chodziło co dnia na piasku pagórki~Karmić
 4 2|     pacierz doleci~Do Pana Boga, co się zakrył chmurą.~ ~I tak
 5 2|       rodziców pamięci~Z twarzą, co woła: "Jesteście przeklęci!" -~ ~
 6 2|     uderzyć -~Córka!!! - Lecz na co z boleścią się szerzyć?~
 7 2|        matki zaczęło wysychać,~I co dnia było płacz w kołysce
 8 2|         tylko - dla mnie płacze,~Co dnia, gdy przyszła wieczorna
 9 2| pochwalony, Alla!~Szumem pożaru, co miasta zapala,~Trzęsieniem
10 2|       zapala,~Trzęsieniem ziemi, co grody wywraca,~Zarazą, która
11 2|         jesteś wielki!~Wszystko, co miało tylko twarz człowieka,~
12 2|     nawet tych wróbelków krocie,~Co zlatywały się tutaj o brzasku~
13 2|     wschodziło w upały czerwono,~Co dnia tonęło tam, gdzie teraz
14 2|         bezdzietnym było - i tak co dnia -~Cisza ogromna namiot
15 2|       takiéj błyskawicy,~Jak ci, co wyjdą na słońce z ciemnicy.~
16 2|       czy będziecie wierzyć?~Ja, co me wszystkie całowałem trupy,~
17 2|        wychodziłem zdrowy;~Żona, co nawet nie tknęła połowy,~
18 2|          Patrzaj! - obrazek ten, co trzymał w rączkach,~Te włoski
19 2|        natrafiłem losem~Na głos, co moich był dzieciątek głosem.~
20 2|     zarazy,~Nie bój się śmierci, co dotknięciem sinem...~Wszak
21 2|       moich widziałem ośmioro!~I co dnia patrząc na tak konające,~