Part

 1 1|            do smutnego widoku, który mnie otaczał. Opodal nieco rzeczka,
 2 1|             przez łzy ludzkie. Co do mnie, przywykać zacząłem do mego
 3 1|               krzyk Arabów uwiadomił mnie o nowym niebezpieczeństwie:
 4 1|              okiem ludzi, którzy się mnie i rzeczy moich dotknąć nie
 5 1|           szczegóły ich podroży i ze mnie zapewne zbierał zapas małych
 6 1| niezrozumiany i smutna nuta kołysały mnie do snu. A wtenczas - może
 7 1|            do snu. A wtenczas - może mnie anioł snów okrywał płaszczem
 8 1|              na miejsce wysokie, aby mnie pożegnać; a czy to ludzie
 9 1|              miała serce rozdarte po mnie. A wkrótce zaczęły się pokazywać
10 1|           kwarantanny odbytéj przeze mnie na pustyni; gorszą daleko
11 1|           chleby i za uprzejmość dla mnie podziękowałbym tutaj, gdybym
12 2|              nie splamione chmurą:~A mnie się zdało wtenczas, nie
13 2|         Anioł powrócił morderca!~Ale mnie znalazł bez łez i bez serca,~
14 2|           weźmie - żonę - a po żonie~Mnie nieszczęsnego zawoła przed
15 2|            jasna i weselna?~Lecz dla mnie jest to równina piekielna!~
16 2|             ciebie szumi morze - dla mnie wyje;~A kiedy z wichrem
17 2|           ciebie szemrze tylko - dla mnie płacze,~Co dnia, gdy przyszła
18 2|       człowieka,~Zaczęło stronić ode mnie z daleka.~Namiotu mego -
19 2|              niebieskim sklepie,~Ani mnie ludzie widzieli na stepie.~