Part

 1 1|           starał się natychmiast mój pobyt pod otwartym niebem
 2 1|         się deszczem piorunów na mój namiot oddalony od ludzi.
 3 1|       płynące w pustyni. Drogman mój Soliman, sławny z tego i
 4 1|          raz jeszcze spojrzeć na mój namiot zielony; obaczyłem
 5 2|          podobny;~Stawał się jak mój trup pierworodzony~Z jasnego
 6 2|     twarzą nielitośną,~Gdy konał mój syn, blady miesiąc wschodził~
 7 2| powszedni.~I pod oczyma mi konał mój średni,~Najmniéj kochany
 8 2|       pajączek.~Patrz! i ten pas mój błyszczący jaskrawie~Ona
 9 2|       Wołała: "Ratuj mię! ratuj, mój ojcze!"~I miała wtenczas
10 2|        córce w pięć dni - o Boże mój! Boże!~Z wieczora huczeć
11 2|         mi urośnie!~Ani go kiedy mój dom już zobaczy! -~I już
12 2|    opieka!~Patrzę, ktoś w namiot mój cicho zagląda -~I ach! -
13 2|         nic - oprócz Boga;~I tam mój cmentarz - a tamtędy droga -~ ~ ~