Part

 1     I|                               I~ ~Z żoną Stanisław wychodzi
 2     I|           żoną Stanisław wychodzi z komory,~Wnosi do izby dwa
 3     I|          i wiek nieużyty,~Nie mam z chudobą poufać się komu,~
 4     I|          Bożego zwiastowały kary;~Z wiatrem, co strzechy i konary
 5     I|          za grabieżą;~W tej walce z dymem znikła nasza strzecha;~
 6     I|        przyjęta pod strzechę,~Tam z niebem bliższy Bóg zsyła
 7     I|          twej przyszłej podarunek z drogi!"~ ~Wiesław obojgu
 8     I|     kornie ścisnął nogi~I wyszedł z chaty przenikniony cały,~
 9    II|         ziemi,~Gdy wracał Wiesław z końmi kupionemi.~Z przydrożnej
10    II|        Wiesław z końmi kupionemi.~Z przydrożnej wioski rozlega
11    II| przyjaciela!~Witajcież do nas, wy z proszowskiej ziemi!~Nie
12    II|           dary ubogiemi,~Pożyjcie z nami, czym tu gospodarzy~
13    II|           przed nim staje,~Ciasto z koszyka i owoc podaje:~"
14    II|    Wchodzi do izby na wesołe tany~Z kubkiem od drużbów Wiesław
15    II|     zanuci, dziewoję wybierze;~Bo z obcym trzeba uczciwie i
16    II|         przystojnie.~Halina pląsa z miną uroczystą,~W oburącz
17    II|           On w ręce pleszcąc goni z daleka,~A gdy dogoni, z
18    II|           z daleka,~A gdy dogoni, z ujętą wróci,~Staje i w pląsach
19    II|         smucę~W opłakanym stanie,~Z konikami ja powrócę,~Serce
20   III|         płotu,~Cieszą się wszyscy z prędkiego powrotu,~Z taniości
21   III|      wszyscy z prędkiego powrotu,~Z taniości kupna i z koników
22   III|       powrotu,~Z taniości kupna i z koników radzi;~Sam je Stanisław
23   III|         usiadł w chatce,~Matka go z córką o zdrowie pytały;~
24   III|          Matka zaś oka nie spuści z Wiesława,~Dziwną w nim jakąś
25   III|   spokojny,~Anibym zaznał trudnej z sercem wojny.~Lecz darmo
26   III|      chacie~Dla mnie w zamęście i z wianem chowacie;~Jeszcze -
27   III|     siebie.~Puśćcież mię, puśćcie z rękoma gołymi;~Pracować
28   III|      miłość matki;~Za nią Bronika z trwogą i łzą w oku,~Wiesław
29   III|          stał kornie na boku.~Jan z Stanisławom sam milczący
30   III|            Rzeki i skały przebywa z swobodą,~Aż miłym głosem
31   III|       może dla Broniki szczęście:~Z woli ma płynąć niewolne
32   III|        traf młodzieńca przyniesie z daleka;~Dlatego dajcie wolność
33   III|         lat wiele utroska, ubawi,~Z czym żyć nawyknie i pracować
34   III|      samotne Izy sączą,~Gdy córkę z obcym obowiązki łączą;~Przeto
35   III|       wezwiej jego rady,~Może sam z tobą uda się na zwiady,~
36   III|     wszystko inaczej wyświeci,~Co z wiatrem przyszło, to z wiatrem
37   III|         Co z wiatrem przyszło, to z wiatrem przeleci.~Lecz jeśli
38    IV|                    IV~ ~Idzie Jan z tęsknym Wiesławom na zwiady,~
39    IV|   młodzieży.~ ~Przyjdzie młodzian z obcych błoni,~Ojcu, matce
40    IV|           nam, goście!~Siądźcie i z Bogiem dobrą wieść przynoście!"~
41    IV|          dobrą wieść przynoście!"~Z komory wyszła Halina z rumieńcem,~
42    IV|            Z komory wyszła Halina z rumieńcem,~Skłoniła głowę
43    IV|          Koszyk podróżny zdejmuje z młodziana,~Bierze i laskę
44    IV|            Przeto, Wiesławie! daj z koszyka flaszę,~A gospodyni
45    IV|       miody,~Tak niesie" młodzian z rodzinnej zagrody~Kubek
46    IV|        miodu:~"Przyjmij tę kroplę z obcego ogrodu,~Piękna Halino!
47    IV|        serdeczną władzą,~Niech ją z namysłem starsi doprowadzą;~
48    IV|           w szczerości pogadać,~A z resztą ufność na Bogu zakładać.~
49    IV|        konie jeżdżą do Krakowa.~ ~Z ich to poręki ja do was
50    IV|    przychodzę;~Poznał się Wiesław z Haliną na drodze,~Jak pewno
51    IV|     muzyką prowadzić w gospodzie,~Z karczmy rozpędzać cesarskie
52    IV|         Pieni się, szumi i wylewa z brzegu,~Aż dalej cicho płynie
53    IV|    troskach stateczny,~Jak jabłoń z czasem traci kwiat zbyteczny.~
54    IV|           górami świeci,~Tak, gdy z otuchą łzę zroniły dzieci,~
55    IV|           łzę zroniły dzieci,~Jan z matką na nie podglądali
56    IV|           matką na nie podglądali z boku;~Miła pogoda jaśniała
57    IV|      polską Koronę,~Szedł mój mąż z kosą na spoiną obronę~I
58    IV|     zostawi".~ ~Na to Halinie łza z oczu wytryska,~Klęka przed
59    IV|            Miła gospodyni~Niechaj z ufnością, co powiem, uczyni,~
60    IV|   ufnością, co powiem, uczyni,~Bo z serca idzie szczera moja
61    IV|          moja rada.~Uproście koni z wozem u sąsiada,~A tę życzliwość
62     V|         kładki i zaczepne krzewy;~Z błoni pastusze ozwały się
63     V|         skłonił~I nie zważaną łzę z oka jej zronił.~ ~A idąc
64     V|       wioskę jedno błonie dzieli,~Z którego krzycząc swawolne
65     V|       krówki, i wołki.~ ~Skrzypią z ról czarnych wracające pługi,~
66     V|     sadach niskie strzechy kryje,~Z których dym kręty ku niebu
67     V|         się wije.~A stary kościół z blaszanymi szczyty~Ponad
68     V|   błyszczy lipami zakryty.~Wieża, z której dzwon o milę donosi,~
69     V|       Stoi krzyż Pański pochylony z laty,~Wokoło wierzby i zielona
70     V|          znowu po niszczącym boju~Z sierotą dzieląc owoce pokoju;~
71     V|      Haliną,~A zamiast modłów łzy z oczu im płyną,~Łzy, które
72     V|        też Stanisław od łąk wraca z kosą,~Idzie i żona, konicz
73     V|     konicz krówkom niosą;~Naprzód z bławatem szła Bronika mała,~