Part

 1     I|       wychodzi z komory,~Wnosi do izby dwa pieniężne wory,~
 2     I|   Zgarniej to, Wiesławie!~Jedź do Krakowa, a za te talary~
 3     I|     Kup mi dwa konie i wybierz do pary.~Syn mój jedyny na
 4     I|       strzechy i konary walił,~Do nas wróg przybył i wioskę
 5     I|  wioski i lasy;~Ale jak kamień do Wisły rzucony~Zniknęła wiecznie,
 6     I|     wszystkie strony,~Co dzień do kłosów przychodzą oracze,~
 7    II|  zyskać przyjaciela!~Witajcież do nas, wy z proszowskiej ziemi!~
 8    II|        przy Halinie.~ ~Wchodzi do izby na wesołe tany~Z kubkiem
 9    II|   ledwo nie wyskoczy~Serduszko do ciebie!"~ ~Bierze Halinę
10    II|   drużbom tańczy wesoło,~A gdy do nowej piosenki stanie,~Skrzypek
11   III|   śmiało.~ ~Oczekiwany wjechał do podwórka.~Wybiegi Stanisław
12   III|        radzi;~Sam je Stanisław do stajni prowadzi,~Rychłą
13   III|        i sąsiad ciekawy,~Dobry do rady, dobry do zabawy,~Jan,
14   III|  ciekawy,~Dobry do rady, dobry do zabawy,~Jan, co za stołem
15   III|      mało.~Wszedł i gospodarz, do stołu zasiedli,~Skromną
16   III|     się zapłonił,~Stanisławowi do nóg się ukłonił~I zaczął
17   III|        Wyście sierotę przyjęli do siebie,~Nie żałowali ni
18   III|         Nieszczęście wniesiesz do każdego domu,~Gdy mnie zostawisz
19   III|        syn synową przywiedź mi do chaty".~ ~
20    IV|     Zerwie panna swoje kwiaty,~Do teściowej pójdzie chaty.~ ~
21    IV|        Jana.~Wnet czystą ławkę do stołu przynosi,~A matka
22    IV|        przynosi,~A matka gości do spoczynku prosi;~Mówi do
23    IV|       do spoczynku prosi;~Mówi do ucha stydliwej Halinie:~"
24    IV|      kubek na te słowa;~Poszła do serca wszystkim Jana mowa.~
25    IV|     Połowę Wiesław wypełnił aż do dna;~A jako zorza za gajem
26    IV|      chęć życzliwą dzieli,~Już do was, matko! mówić mię ośmieli;~
27    IV|         w] cztery konie jeżdżą do Krakowa.~ ~Z ich to poręki
28    IV|  Krakowa.~ ~Z ich to poręki ja do was przychodzę;~Poznał się
29    IV|        syn synową przywiedź mi do chaty".~Te słowa, matko!
30    IV|        Potem się nisko skłonił do nóg Jana,~Skłonił się matce,
31    IV| słuchajcie o losie Haliny~I to do waszej odnieście rodziny:~ ~
32    IV|       dziecię zastąpiło drogę,~Do serca płacząc. Utulam, jak
33    IV|      Nieznani ludzie wiedli je do lasu;~Więcej nic nie wiem
34    IV|         Więcej nic nie wiem aż do tego czasu.~Ja, matka niegdyś,
35     V|       śpiewy,~Które jej bardzo do serca trafiły;~Tak na weselu
36     V|      zorzy oblana~Podobną była do twarzy anioła,~Ale tęsknocie
37     V| tęsknocie wytrzymać nie zdoła,~Do dziwnych marzeń głos dzwonka
38     V|         W dłonie uderza i mówi do Jana:~"Mocny mój Boże! toć
39     V|         Jedno drugiemu oddając do łona,~Jakie pytania, dzięki,