Part

 1     I|    złotych ułożył na ławie~I tak powiada: "Zgarniej to, Wiesławie!~
 2     I|       sameś jeszcze młody".~"Tak jest, dla ciebie - Bronisława
 3    II|      wędrowca mile powitali,~Tak rzekł starosta, zarządca
 4    II|   ciebie!"~ ~Bierze Halinę i tak wokoło,~Przodkując drużbom,
 5    II|   powróci,~Staje i w pląsach tak dalej nuci:~ ~"Czemuż ja
 6    II|     wróci,~Staje i w pląsach tak dalej nuci:~ ~"Nie uciekaj,
 7    II|     wróci,~Staje i w pląsach tak przed nią nuci:~ ~"Gospodarzu!
 8   III|   siadał,~Jak mądrze myślał, tak i prawdę gadał;~Ale się
 9   III|     Że Wiesław smutny i mówi tak mało.~Wszedł i gospodarz,
10   III|     smutny siedzisz i mówisz tak mało?~Milczący zawsze sam
11   III|   oddał jak za moje dziecię;~Tak cię też kocham; i widzi
12   III|  siedział,~Gdy się namyślił, tak mądrze powiedział:~"Stary
13   III|      jemu najmilsza niewola.~Tak i na wiosnę ptak okrąża
14    IV|    godne~I starca drogi lica tak urodne".~Kiedy Halina słyszy
15    IV|   oblicze oglądamy w zdroju,~Tak dusza wiernie wyda się w
16    IV|    siostrze uzbierane miody,~Tak niesie" młodzian z rodzinnej
17    IV|   odzienie zarzuca na głowę,~Tak zasłoniona wypełnia połowę,~
18    IV|     te słowa zaczyna:~"Kiedy tak córka chęć życzliwą dzieli,~
19    IV| cicho płynie w swym korycie,~Tak młodzian siłą udarzon obficie~
20    IV|     słońce za górami świeci,~Tak, gdy z otuchą łzę zroniły
21    IV|      dotąd niebieska opieka,~Tak przeznaczenia u Boga niech
22    IV| ciebie przepłakała życie".~ ~Tak się ścisnęły lejąc łzy obficie.~
23    IV|  bacznie~Ostrzegł po cichu i tak mówić zacznie:~"Ważne mi,
24     V|     bardzo do serca trafiły;~Tak na weselu nucił Wiesław
25     V| piątym pokoleniom głosi.~Gdy tak na wszystkie poglądają strony,~
26     V|  wszystko dawniej stało,~Nie tak, jak mi się w pamięci zjawiało".~ ~
27     V|  żałowana,~W modłach za tobą tak ją wyklęczała.~Bóg nas doświadcza,
28     V|    Halina, co się odmieniło.~Tak spodziewanych od pola czekali,~