Part

 1     I|      nieskąpo urody -~Możesz jej czekać, sameś jeszcze młody".~"
 2     I|     szyję~I wstyd rumiany na jej piersi kryje,~Lecz pusty
 3     I|      Jak myśli matki zatruwa jej strata.~ ~Gdy Moskwa polskie
 4     I|      A jeśli ziemia strawiła jej kości,~Swobodna dusza w
 5   III|   oczyma,~Ciekawość tylko na jej ustach trzyma~Uśmiech pustoty;
 6   III|      szyję~I łzy niewinne na jej łonie kryje.~ ~Stanisław
 7    IV|    wyjawił,~Że swoje serce w jej sercu zostawił.~Na to Stanisław
 8    IV| zabłysło mieszkanie.~Na stan jej niski wysoka jagoda,~Nie
 9     V|     ozwały się śpiewy,~Które jej bardzo do serca trafiły;~
10     V|       A Jan uważnie poglądał jej w lica,~Czy jej nie będzie
11     V|     poglądał jej w lica,~Czy jej nie będzie znaną okolica.~
12     V|      I nie zważaną łzę z oka jej zronił.~ ~A idąc dalej na
13     V|    bo w takowym stanie~Każdy jej oddech zajmowało łkanie.~ ~
14     V|  Jeśli już w grobie, na grób jej pójść muszę,~Tu utęsknioną