Part
1 1 | produktem: wytwarza się ono poza naszymi plecami, wytworzone
2 1 | tak, jak gdyby stwarzało ono aktami swojej woli samo
3 1 | zmieniamy tego faktu, że jest ono uwarunkowane przez pewną
4 1 | rządzące swoją pracą, realizuje ono swoją swobodę, staje się
5 2 | częściowo tylko: nie tłumaczy ono samo przez się nic, ale
6 3 | razy, widzą, jak zrywa się ono i rozpaczliwie, po omacku,
7 3 | nie zna, na tego następuje ono i wali się czarną ścianą
8 3 | Wieczne odpocznienie! I brzmi ono modłami tysiąca kościołów!~
9 3 | chrześcijaństwo, że było ono braterstwem w dobrej woli,
10 3 | wytworzone, aby zaś było ono, trzeba było je wytworzyć:
11 3 | naszej myśli; jeżeli jest ono wrogie prawdziwemu stosunkowi
12 3 | zasadach, jak gdyby było ono nie procesem tworzenia rzeczy
13 3 | dźwigającą go w świecie: ono stwarza. Miecz przecina
14 3 | życia, on je osłania - a ono w myśl własnych swoich praw
15 3 | szczęście i nie pytającej, skąd ono idzie - rodziny Połanieckich.
16 4 | Powstaje złudzenie, że wyraża ono coś pozażyciowego, pozaludzkiego,
17 4 | współżycia i głębszego niż ono. Słowo - organ ludzkiego
18 4 | niema go wcale; istnieje ono jako pewna właściwość woli,
19 4 | w każdym zaś razie jest ono wcześniejsze, istotniejsze,
20 4 | rzeczywistością, z którą czuje się ono związane. Słowo - byt niezawisły,
21 4 | rzeczywistość, z której wyrosło ono i wyrasta. Z niego, z całej
22 4 | społecznego porozumienia - utrwala ono, jako byty niezawisłe, jako "
23 4(**)| Niedostrzegalnie przerasta ono u nich w "panpsyche". Z
24 4 | płciowego, aby nie~zagrażało ono niezbędnym dla utrzymania
25 4 | wzgląd na to, czym będzie ono dla zbiorowej walki z żywiołem,
26 4 | rzeczywistym nie przestaje ono być ani na chwilę; każdej
27 4 | społeczeństwo, do którego należymy: ono też stanowi jeden z naszych
28 4 | twórczego ja: nie daje się ono wyczerpać przez ja pierwsze,
29 4 | prawników, statystyków; jest ono źródłem tego wszystkiego,
30 5 | okrutny sposób: nie mogło ono wyzyskiwać własnych swych
31 6 | poznania, zanim dojdzie ono do całkowitego i równoważnego
32 6 | zapytam. Skąd powstaje ono, co czyni, w jaki sposób
33 6 | podstawie? Czym stwierdziło ono swoje prawo rozstrzygania,
34 6 | przeżyli, a raczej, aby ono przeżyło nas po swojemu.
35 6 | swojemu. Gdy wydaje się nam ono bezwartościowym, nie myślmy,
36 6 | sezamowe zaklęcie, że jest ono dla psychiki bezpośrednio
37 6 | zbiorowe je wytworzyło, - ono jest ich istotną głęboką
38 7 | duchowego życia, tak, jak tężało ono pod uciskiem całkowitego
39 7 | dokonane przeznaczenie. Ma ono swoją własną, jakby przez
40 7 | Hoene-Wrońskiego. Związane ono było z rozpowszechnionymi
41 7 | przeświadczeniu - wiarę. Stężało ono, to całe natężenie czynnego
42 7 | katolickiej. Katolickim jest ono bowiem na wskroś. Katolickim
43 7 | w jakiej przedstawia się ono z punktu dziejowej solidarności
44 7 | lecz tak, jak zastygło ono w uderzonej przez nie wyobraźni
45 7 | tylko wierząc, że posiada ono taką utajoną moc społeczną,
46 7 | procesem uciążliwym, że musi ono stwarzać każdy poddany sobie
47 7 | rdzeń, z niej rodzi się ono. Kto nie jest w stanie życia
48 8 | właściwych uczonych. Należy ono do postulatów, z jakimi
49 8 | kulturę i naukę: oznacza ono odwagę, która gotowa trwać
50 8 | zasadnicze przekonanie, że jest ono procesem, który obejmuje
51 8 | temu słówku. Wytrwało się ono, jakby mimowolne wyznanie,
52 8 | tych niezależnych duchów. Ono to pozwala im gardzić nauką,
53 8 | zaprzeczonym światom, występuje ono z czymś naiwnym, przestarzałym,
54 8 | działalności. Zmienia się ono nieustannie, z dnia na -
55 8 | kulturalnemu epoki - nabiera ono niemal demonicznego charakteru.
56 8 | wypowiada się wyraźnie, istnieje ono raczej jako pewna uczuciowa
57 8 | jest poza nami, wyrasta ono z krzyżujących się i plączących
58 8 | stówko "przeżycie" - grasuje ono w krytyce i teorii literatury,
59 8 | temu zagadnieniu. Wiąże się ono dość ściśle z odrębnym i
60 8 | niezależnie od tego, czym jest ono dla niej - może mieć jakieś
61 8 | głębsze znaczenie, że może ono być pewnego rodzaju obrzędem,
62 8 | ciężar życia, jakiem jest ono, i na jego podstawie oprzeć
63 9 | zmienić faktu, że przepływa ono i przez jego wnętrzne -
64 9 | przez nas wartości. Istnieje ono dla nas i w nas, ale jakby
65 9 | zrozumieć, dlaczego zużywa nas ono, włada nami. W tej postaci
66 9 | jego powieściach, porywa ono jednostki, dzielnice miast,
67 9 | przeznaczeniem, aż wreszcie niweczy ono, ściera tych porwanych,
68 9 | do człowieka, chwyta go ono, unosi na swych falach,
69 9 | proces jego wytwarza: nakłada ono na najliczniejsze warstwy
70 9 | społecznym, ukazywało się mu ono jako zrozumienie "prawa"
71 9 | przekonania, że odpowiada ono w bardzo znacznej mierze
72 9 | właśnie dowodzi, że jest ono tajemnicą. Psychika jest
73 9 | i całkowita, iż wypełnia ono całą zawartość duszy. Pole
74 9 | prawdy, a co więcej ginie ono w sposób tak niedostrzegalny,
75 9 | bardzo określonym, że ciąży ono na nas jako coś zakończonego,
76 9 | świadomości. Paradoksalnym jest ono wskutek głębokiej nieodpowiedniości,
77 10 | przez to samo potoczy się ono lekko i niezawodnie jak
78 10 | którym nie wie nikt, co robi ono z naszych umarłych. To właśnie
79 10 | powszechnego życia, że jest ono w nas tak, jak on, wszechobecne,
80 10 | w nich niedokonane? Jest ono tym właśnie, czemu te formy
81 10 | góry na "filistra": powinno ono wiedzieć, że tu właśnie
82 10 | wytwarzanymi przez życie, ono samo tworzy je - więc nie
83 10 | Sprawdzianem ostatecznym jest ono samo, jako bezwzględnie
84 10 | momentów jego życia: wyrasta ono jako obraz psychiczny z
85 10 | obecne w naszym życiu; jest ono podstawą, fundamentem. Jest
86 10 | wszechobecne, nie opuszcza ono nas w żadnej dziedzinie.
87 10 | człowieka jest to, że stanowi ono zawsze moment w stawaniu
88 10 | Powierzchownemu badaczowi rzuca się ono w oczy jako skłonność do
89 10 | stwarzają silę. Trzyma się ono mocą nieskończenie skomplikowanego
90 10 | ostatecznym sprawdzianem; i ono nie trwa w próżni, lecz
91 11 | świętego, gdyż musi się ono nasunąć każdemu, kto wżyje
92 11 | rzeczy, którego momentem ono było. To włoska nędza rozpalała
93 11 | przygotowany na te chwile, gdy leży ono jak zapomniany przez ocean
94 11 | maleje wszystko, co może ono uczynić i czego może się
95 11 | znika, pozostaje tylko ono samo: - ból, znużenie, ekstaza
96 11 | przenosi wzruszenie, jest ono w piersi niezmierzonej Boga,
97 11 | wszystko to - to zawsze ono, samotne, olbrzymie, potrzaskane,
98 11 | potrzaskane, cyklopowe serce. Ono i jego groźny, wielki cień,
99 11 | ojczyzna, samotny tak jak ono; jak ono, rwące się w męce
100 11 | samotny tak jak ono; jak ono, rwące się w męce i bólu,
101 11 | rzeczywiste, takie jakim ono jest w swoim twardym świecie,
102 11 | dokądkolwiek pójdziemy, pójdzie ono z nami, istnieć będzie jako
103 11 | dzisiaj. Często przebywa ono tam, to nasze jutrzejsze
104 11 | której przeciwstawia się ono nie wytrzymującej jego miary
105 11 | że pomimo wszystko trwa ono, to zaprzeczano życie. Nie
106 11 | tchnienie w świat, napotyka ono na słonecznym szlaku pieśń
107 12 | wyrzucone poza nas, tworzy ono w nas coraz głębsze i stalsze
108 12 | nich zależny. - Staje się ono stanem życiowym i uczuciowym:
109 12 | takim, jakim mogłoby być ono; zamiast epickiej jasności
110 12 | marzyć o tym, co też może ono lub mogłoby znaczyć. Odnaleźć
111 12 | duchowego istnienia. Ale nie ono panuje nad historią, lecz
112 13 | myśli, woli, tu wchłania ono na nowo, reabsorbuje cały
113 13 | wszechświatowi, że wypełnia ono swymi czynami i wysiłkami
114 13 | poziomu, gdzie styka się ono bezpośrednio z całym tragizmem
115 13 | którego i ja należę; posiada ono pewien zasób doświadczeń,
116 13 | życiem nie ma ucieczki, jest ono wszędzie, jest wszystkim
117 13 | jakimkolwiek bądź jest ono - jest cząstką zbiorowego
118 13 | normalnego istnienia; służy ono tej właśnie formie, nie
119 13 | schronienia, ale nie myśli, czym ono jest, ma w sobie jego kształt,
120 13 | łatwiejsze od pracy: nie wymaga ono tworzenia w sobie nowych
121 13 | życie łamie ją, czyni to ono w myśl najgłębszego prawa?~
122 13 | zwycięskie życie; ale jest ono dziś obce, stawia zadania
123 13 | mówi samo przez się, wrasta ono w dokonaną pracę i w niej
124 14 | wytwarza piękno: rodzi się ono jako niezamierzony wynik
125 14 | wytworzyć, dla nich było ono życiem, my staramy się wydobyć
126 14 | przekonywał się, że posiada ono jako narzędzie tę właśnie
127 14 | poprzestawajcie na tym poczuciu, bo ono ginie - walczcie. Wyspiański
128 14 | przeraża chropawa postać życia: ono jest jedynym organem prawdy.
129 14 | myślimy, lecz to, czym jest ono niezależnie od nas. Jest
130 14 | niezależnie od nas. Jest ono zaś tym właśnie: współdziałaniem,
|