Part

 1 I     |           się - przy tym wolnymi - więc tym samym zmuszonymi zasługiwać
 2 I     |            i ciało należą.~Z łaski więc Bożej osiągniem byt, którego
 3 I     |        jeszcze, wyrzec by musiał - więc gdyśmy Go nie pojmowali,
 4 I     |          żadną, tylko znowu łaską. Więc nie byłoby żadnej odmiany
 5 I     |            jeśli go nazwiem rajem, więc jeden raj nieprzemienny,
 6 I     |       ciało bez duszy. - Przejście więc, a przy tym rozdarcie i
 7 I     |      wszechmoc Jego płynie - o ile więc z cząstką tej woli się zlejem,
 8 I     |           może. Ponieważ wszystko, więc można o Nim powiedzieć,
 9 I     |            od razu jest wszystkim, więc znów nic takiego, nad czym
10 I     |           czym by On nie był. Musi więc być wszechrzeczą - musi
11 I     |           Bóg się rządzi i żyje, a więc wsze stworzenie się rządzić
12 I     |      następne ludzkości - można by więc powiedzieć, że wszystko
13 I     |             to Chrystus.~Na czymże więc to prawo wiekuiste, jedno
14 I     |       dojrzeli na aniołów. - Każdy więc przez Chrystusa nieodzownie
15 I     |           uderza w oczy - z tamtej więc, podczas onego przejścia
16 I     |    względem przemaga? W przeciwnym więc kierunku, w myśli oderwanej
17 I     |          nie mogą urzeczywiszczać. Więc są, jakby nie byli. Będąc,
18 I     |      żywych i umarłych. Niepojętna więc, czemu tak często miesza
19 I     |         jest, o ile je ma. Zupełna więc równość tych Osób i wieczne
20 I     |         jeszcze się nie pojął sam, więc myśli nie rozbudził w sobie.
21 I     |       innym, wyższym duchem. Nigdy więc nie przestają ukazywać się
22 I     |           co wniebowstępować.~Taką więc koleją coraz wyższymi duchami
23 I     |      osobistości. Bliskość do Boga więc na tym, by przedziwnie rozumieć
24 I     |          wieczną i w czyn wieczny; więc, o ile je zna, łączy się
25 I     |        wyższym udziela się duchom; więc coraz bardziej obcując z
26 I     |        dzieło Jego bóstwa nabiera, więc tym bardziej On odpoznawywa
27 I     |           coraz wybomiejsze. Teraz więc zrozumiejcie, co w ostatecznym
28 I     |         opanował całkiem wewnątrz, więc na zewnątrz przytomnie,
29 II    |          nicestwie zupełnym.~Celem więc ostatecznym dziejów naszych
30 II    |   świątynię Ducha Świętego!~Czymże więc ludzkość? - Oto wspólną
31 II    |      falach płynącego czasu.~Jeśli więc ludzkość wspólną pracą duchów
32 II    |         żywota wiecznego. - Gdzież więc te okręgi pomniejsze, gdzie
33 II    |          pełni Chrystusowej.~Naród więc każden jest całością duchową,
34 II    |     poświęcić dla innych. Wolności więc żadnej, tylko ciągłe jarzmo,
35 II    |        mechaniki rządzonych. Wciąż więc kruszą się i rozsypują te
36 II    |           duszy i wiedzy na ziemi, więc państwa musiały istnieć
37 II    |         stwarza się sam.~Na czymże więc zależy najwyższego życia
38 II    |            się muszą!~W tej chwili więc dochodzą narody do wiedzy
39 II    |   dokładnej wiedzy o sobie.~Dzieje więc takowego pierwowzoru w odległe,
40 II    |     Kościoła ze światem. Obywatele więc w takim narodzie powinni
41 II    |          religijnym zarazem. Wadom więc i usterkom, które zgon na
42 II    |          być nie może - nie będzie więc ten naród ani do szczętu
43 II    |        piękna w ludzkości; w jedno więc zleje myśl własnej niepodległości
44 II    |      przestrzeniach. - Niezbędnymi więc warunkami dla duszy przystępującej
45 III   |            osobistość - porównajmy więc ich z tymi dwoma drugimi
46 III   |       rozsypaną, zmarłą.~Obdarzeni więc Słowianie raz zmysłem zawiązywania
47 III   |        zapowiadać się zdaje.~Jeśli więc takowe leży na nim znamię,
48 III   |            wolnymi się stały. Musi więc ona, dążąc do onego celu,
49 III   | przestarzałości zgniliznę. Związał więc wszystkie jej luźne ohydy,
50 III   |           na własne stąpania.~Taką więc pracą, a bezustanną, pilną,
51 III   |          spojonym jest.~Przystąpił więc do rozerwania w jedno grono
52 III(1)|          to wyrażać ma? - Wiecznie więc Jehowa tylko, wszechmoc