Part

 1 I  |              która źdźbła zbiera i z nich buduje piramidy, bo wie,
 2 I  | widoczniejsze działanie tego prawa w nich - tym wyraźniej, prędzej,
 3 I  |          prędzej, dotkliwiej życie w nich wykwita za jego dopełnieniem;
 4 I  |            stanem zbliżającym nas do nich - ciało nasze obumiera -
 5 I  |       znanych - przychodzą lub my do nich idziem. Sen, którego najwyższym
 6 I  |      umarłymi, da nam wiedzę pełną o nich i ułatwi nam sposób przyniesienia
 7 I  |             czują, że nie są. Dość w nich bytu na uczucie - nie dość
 8 I  |             mdłościach, w bezsile! U nich, dosłużonych i dokształconych
 9 I  |              przyczyną, że śmierć od nich odpadła, że nie jest już
10 I  |           skutecznie działać może na nich, jej pozbawionych - bo życia
11 I  |           umarłych, czyli wpływać na nich. Kościół w pogrzebowych
12 I  |             modłach zawsze prosi dla nich o requiem aeternam - zdaje
13 I  |          Kościołem! O, módlmy się za nich! O, mówmy do nich! O, pamiętajmy
14 I  |             się za nich! O, mówmy do nich! O, pamiętajmy o nich! I
15 I  |             do nich! O, pamiętajmy o nich! I my kiedyś pójdziem, kędy
16 I  |        równość, stąd nie trzy bogi z nich, tylko jedna wola we trzech
17 I  |          skoro z wszechmyślą, wnet z nich wynika i wszechżycie. Wszechmyśl
18 I  |             niczym, bo ono właśnie z nich wypływa, będąc ich łącznią
19 I  |             je w sobie i z siebie, z nich się składać i na nie się
20 I  |      rozkładać, i znów składać się z nich. My z Boga tylko znamy wszechbyt,
21 I  |   najwyższego, czynu Bożego, czyli w nich będzie harmonia bytu i myśli,
22 I  |   stworzonych, tym przytomniejszym w nich, im one bardziej silnieją,
23 I  |              On tym samym bardziej w nich. Nieśmiertelne osobistości,
24 I  |          spokój, nastrój, miłość i z nich wypływający twórczy czyn.
25 I  |              bo dla nas składa się z nich, gdyż dopiero przez nich
26 I  |             nich, gdyż dopiero przez nich do niej dochodzim, a dla
27 I  |           dla siebie rozkłada się na nich, bo przez nich niejako zstępuje
28 I  |       rozkłada się na nich, bo przez nich niejako zstępuje w świat,
29 I  |              i postępnym rodzi się w nich, bo myśli naturą, że zawsze
30 II |              istniejących, a jeden z nich wiecznie głosić będzie zwierzchnictwo
31 II |          naprzeciwko siebie. Każde z nich z osobna występuje i kształci
32 II |           ludzkości - narody. Nikt o nich nie mówi i nie wie - świat
33 II |             na twarze tak wielkie, z nich spadają wciąż. Starożytność
34 II |           się z innymi, podbitymi od nich, pokoleniami: narodowość
35 II |         świątynią, do której każda z nich swoje znosi głazy i dla
36 II |              straszliwiej. Zawarta w nich wszechprzytomność rozumu
37 II |              uwydatnić, bo dopiero z nich wszystkich razem życie najwyższe
38 II |          ratunek niosła drugim i dla nich się poświęcała. Uznawszy
39 II |              przytomności. Stawać na nich będzie ostatkami rozproszonymi
40 II |             bytem, duszą a ciałem. Z nich jedna twórcza jaźń narodowa
41 III|     chrześcijaństwa przyjęciem już w nich coś chrześcijańskiego -
42 III|             Aryman? - Gdzie każden z nich po raz pierwszy na ziemi
43 III|            że tam, gdzie go nie ma w nich, one jakby wklęsłymi pozostały? -
44 III|             dzieciństwie tyle siły w nich, że podbój waregski pochłaniają,
45 III|       słowiańskimi. Podbój sam przez nich podbity - w kolebce jak
46 III|          wycieńczenia, kiedy wróg na nich nogę postawi i w błoto przemienione
47 III|       przemieniając w pustynie. Śród nich, pomnikiem piekielnej pogardy
48 III|             mu się żartami i nigdy z nich żadnej treści przejąć nie
49 III|         płynne, ogromne oceanu, a na nich arystokracją z zasług miecza
50 III|           rozkwitające w pełni. Obok nich starożytny statek, starożytne