Part

 1 I  |         by musiał - więc gdyśmy Go nie pojmowali, tak do nas
 2 I  |      jeden tylko stan - a jeśli go nazwiem rajem, więc jeden
 3 I  |         na to wolność nasza. By Go pełniej ukochać, znać Go
 4 I  |        Go pełniej ukochać, znać Go pełniej musimy, a poznawszy,
 5 I  |      pracowitą Jego, ukochawszy Go zatem mocniej, bo wszystko,
 6 I  | ludzkiego się wwięził. Widzieli Go i dotykali się Jego, słyszeli
 7 I  |     dotykali się Jego, słyszeli Go własnymi uszyma, przytrzymali
 8 I  |        że od dawniejszego czasu go dopełniać zaczęły. W niższych
 9 I  | oddziaływać nie może nań, tylko go czuć i przyjmować go w siebie.
10 I  |      tylko go czuć i przyjmować go w siebie. Stąd mar i obrazów
11 I  |         ale wiedza jasna będzie Go wiedzieć, a tak Go wiedząc,
12 I  |       będzie Go wiedzieć, a tak Go wiedząc, wykona. I to będzie
13 I  |         każdemu ze składających go osobników. Byt, czyli ciało,
14 I  |   nadany im byt? Zatem odniosły go do źródła wszelkiego bytu,
15 I  |         stworzyły świat i wciąż go stwarzają. Wszechbyt przez
16 I  |   wszechduchem; zarazem uczujem go w pełni, pojmiem go w pełni
17 I  |     uczujem go w pełni, pojmiem go w pełni i wraz z nim, to
18 I  |        rosnąc w Bogu, ale nigdy go nie dorastając, bo On, jako
19 I  |      nas, a im lepiej i głębiej Go poznamy przez ten czyn i
20 I  |   niejako zstępuje w świat, gdy go stworzy.~Jednym z najdobitniej
21 I  |  uznawszy się takim bytem, zlać go, czyli podnieść go do tej
22 I  |         zlać go, czyli podnieść go do tej myśli, pragną. Gdy
23 I  |   bliższyś Jego tym, że jaśniej Go widzisz i święciej wolę
24 I  |       raj w przyszłości i zowie go niebem. Niebo średnich wieków,
25 I  |        bardziej rozbudzonym. Im Go lepiej znają, tym więcej
26 II |     śmierć polityczna nie zdoła go nawet zniszczyć. Narodowość
27 II |         i ciemnej wyprowadzając go na pole słoneczne histońi
28 II |  histońi i tam tysiącom zapasów go poddając, stanowi byt narodu,
29 II |     osobistość narodowi, uczyni go żywym członkiem ludzkości,
30 II |         nieubłagana konieczność go porwała i najwyżej bestwiła
31 II |      nad światem jest, odrywali go zupełnie od natury - wpadali
32 II |     stojąc na uboczu, naśladuje go, tym samym mimo niezgodę
33 II |       ukrytą konieczność, która go wiedzie do utworzenia z
34 II |      świat potężnie, ruszyłażże go z posad starych, nim w Chrystusie
35 II |       duszy zstępującej weń, by go rozświecić za późniejszych
36 II |       wielu czynów stawiających go, mimo że jeszcze w niepełnej
37 II |       zgubę, ową właśnie, która go doprowadzi do śmierci, przez
38 II |        trudne góry, żadne morza go od cywilizowanej części
39 II |         bytu przeszłego piętnem go znamionującym musi być uczucie
40 II |        w jego serce, zwodzących go co chwila, wewnętrzną niezgodą
41 II |     chwila, wewnętrzną niezgodą go rozrywających, krzywoprzysięgających
42 II |      ciasnych granic, w których go dotąd świat trzymał, na
43 II |   pośmiertnych i śródśmiertnych go wiodącej tak, że owa wiara
44 III|       tak dalece, że tam, gdzie go nie ma w nich, one jakby
45 III|  wyglądał świat - nie pojmowali go inaczej. Moc najwyższą i
46 III|   niebiesiech - ale za to czuli go pod osobą Dżengiskana lub
47 III|      zatraty narodowości, która go ciałem od Europy, duszą
48 III|   kamień obrócone sumienie o tę go doczesną potępionych potęgę
49 III|      myśli, a wielu drugich, by go w pełni i mierze urzeczywistnił.
50 III|      bluźnią Bogu. Jedna Polska Go czci.~Od kolebki, przeciwnie