Part

 1 I     |            i postępu na to, by ród ten mógł dojść do anielstwa.
 2 I     |      konieczny, musiał też i wynik ten, czyli Niebo, wyrazić i
 3 I     |         Boga? Owóż jeśli to prawo, ten sposób, to pojęcie, które
 4 I     |        Wszędzie i zawsze kto daje, ten odbiera - kto kocha, ten
 5 I     |           ten odbiera - kto kocha, ten wzmaga się - kto z siebie
 6 I     |           stwarza coś na zewnątrz, ten w tej samej chwili wyżej
 7 I     |      słowami: „Kto postrada duszę, ten tylko ją odnajdzie”. Bóg
 8 I     |           a któż od razu podoła? - ten musi tego warunku dopełnić
 9 I     |     przeodpokutowali w sobie przez ten czas czyśćcowy - ale dopiero
10 I     |           zatem i ta jedna wola, i ten jeden duch się objawia.
11 I     |        wszechbytu (Ojciec, Jehowa, ten, który jest, bo jest); inaczej
12 I     |          natury ducha. Kto duchem, ten tworzy, i w istocie z niczego,
13 I     |           głębiej Go poznamy przez ten czyn i twórczość tę naszą,
14 I     |           celu wyższego. Ale skoro ten cel wyższy, niby to ostateczny,
15 I     |            karmi Bogiem i że przez ten pokarm własna jego jaźń
16 I     |      ludzka powinna się starać, by ten ideał przeszłości i ten
17 I     |            ten ideał przeszłości i ten przyszłości zlały się w
18 I     |             prawdziwą. Kto z Boga, ten do Boga i ten kiedyś, wcześniej
19 I     |          Kto z Boga, ten do Boga i ten kiedyś, wcześniej czy później,
20 II    |         wspólną pracą wybranych na ten koniec duchów, odwiecznie
21 II    |        możnością. Narodem albowiem ten tylko zbiór duchów żywych,
22 II    |         jedną wolę zrosną i jeden, ten sam czyn wywiodą z swej
23 II    |            oddał, uznają się przez ten zewnętrzny przypadek za
24 II    |            noszą na sobie, a skoro ten tknięty i nadwerężony, nie
25 II    |         swojskich, domowych. Skoro ten stosunek zewnętrzny przerwan,
26 II    |          światu zmysłów - aż świat ten zmysłów przestarzały upadnie
27 II    |             a narody i ludzkość, w ten sposób urzeczywistnione,
28 II    |     Chrystus - i będąc przejściem, ten okres nosi wszystkie jego
29 II    |           w świecie natury. Jeżeli ten, co źle siłę pary obliczy,
30 II    |           w powietrze, cóż dopiero ten, który żartuje z żywymi,
31 II    | przechodząc, następnie odrzucić ma ten warunek niższych stanów
32 II    |          tej samej przyczyny naród ten powinien by należeć do onego
33 II    |          tych wymagalności, którym ten naród dziejami swymi zadośćuczynić
34 II    |           najprzedniejszą. - Nigdy ten naród w przymierzach swoich
35 II    |          ludzkości - i w miarę jak ten ruch od jednych do drugich
36 II    |            jaki święty idzie. Stąd ten naród wystąpi bohaterem
37 II    |         gdy ją utraci dla drugich, ten dbać o siebie pilnie, porządnie,
38 II    |         nie może - nie będzie więc ten naród ani do szczętu wyrżniętym,
39 II    |    rozumniejszego i świętszego niż ten, który dotąd istniejąc na
40 II    |          itd., i stąd rósł właśnie ten świętszy porządek, ten harmonijniejszy
41 II    |     właśnie ten świętszy porządek, ten harmonijniejszy nastrój
42 II    |       narodowa zmartwychwstała - i ten duch zbiorowy wyprowadzi
43 III   |         ilość rozmaitych kształtów ten przepis dwoisty a jeden
44 III   |          przebydlęcenie ludzkości, ten wprzód Chrystusa wyrugować
45 III   |         Ruś!~Nic wspanialszego nad ten widok w historii świata -
46 III(1)|            siebie wyłania, ale syn ten nic jej oddać nie może.
47 III(1)|            nic jej oddać nie może. Ten syn nie obcuje z nią jak