Part

 1 I  |      Trójcy Bożej - Duch Święty. On w stosunku do nas wyraża
 2 I  |    śmierci, ale od życia zależą. On jeden tylko - bo żył ciągle
 3 I  |          że nic takiego, czym by On nie był, ale że zarazem
 4 I  |         nad czym by i za czym by On nie był. Musi więc być wszechrzeczą -
 5 I  |      niebo wstąpił, nie odrzucił On, według Kościoła, ciała
 6 I  |   człowiekiem wniebowstępującym. On na wieki łącznią obu natur
 7 I  |        człowieczeństwa. Zaprawdę On zawsze na prawicy Ojca -
 8 I  |       stwarza, twórczejszym być. On każdym czynem swym silnieje -
 9 I  |       sobie, nie stanie się, jak On był, onym prawem żywym na
10 I  |   zasłoną - ale niezawodnie jest on obrazem na ziemi ubytku
11 I  |    osobne kierunki - ducha, choć on wszędzie wszystkiego podstawą,
12 I  |         jego kierunki, z których on sam się składa, wciąż się
13 I  |           Lecz dla siebie samego on był zawsze sobą samym, Bogiem
14 I  |    każdej drga jego wszechżycie.~On właśnie jest Boga osobistością
15 I  |      nigdy go nie dorastając, bo On, jako wszechduch i wszechżycie,
16 I  |          stosunkiem do Boga. Jak On nas stworzył z niczego,
17 I  |          twórczość tę naszą, tym On jeszczc się nam bardziej
18 I  |       wszystkich rzeczywistości. On wszechduchem przytomnym
19 I  |         podobniejsze do Niego, a On tym samym bardziej w nich.
20 I  |   święciej wolę Jego wykonywasz. On znowu jest Tym, z którego,
21 I  |       wiecznie się poświęcasz, i On tobie dawa Siebie wiecznie.
22 I  |     innego poświęcasz niż to, co On tobie daje. Cóż ty Jemu
23 I  |  odzyskujesz, a spotężnioną, tak On znów tobie, jeśli tak godzi
24 I  |      zarcydziełował się cudniej. On nigdy osobistości Swej tobie
25 I  |    następnie i ciałem, i duszą - On przeto, że tobie oddaje
26 I  |       byłbyś! Skoroś jest, skoro On cię stworzył, w istocie
27 I  |       nabiera, więc tym bardziej On odpoznawywa się w was i
28 I  |       swą, wiecznie poświęcacie. On wam nigdy Swej osobistości
29 I  |     myślał, że kłamie ludziom, a on im przepowiadał rzeczywisty
30 II |   cofania się i piekła, mógłżeby on, który z Boga wynikł, mieć
31 II |        prawo wszelakiego ducha - On wypowiedział przed nimi,
32 II |       kędy już śmierci nie masz. On założył Kościół powszechny,
33 II |     duchowi zbiorowemu na to, by on rósł według Bożych przeznaczeń.
34 II |        pod jakim wiecznym prawem on przez Boga pomyślan i jakim
35 II |      Chrystusa się wypracowywa - on jakoby obrazem przyszłych
36 II |     działaniu mocarstw stanowią, on, choć upaństwowiony także
37 II |          dzikiego być nie może - on żadnymi przesądy, jakby
38 II |          przenosić się będzie, i on też, idąc za światłem, przymierze
39 II |       dusza narodu w chwili, gdy on do wiedzy o sobie i przeznaczeniu
40 II |       będą dziejami narodu.~Musi on zatem zejść z widowni politycznej,
41 II |          wiecznemu się kierując. On pierwszy nieśmiertelności
42 II | warunkiem Chrystusowości narodu. On pierwszy tę Chrystusowość
43 III|        rozgałęzić się może, jest on jedyną, wieczną, tąż samą
44 III|          ni ciało, ni dusza, ale on trzeci duch, co sprzęga
45 III|      którego one są, a w których on żyje - w nim dopiero osobistość,
46 III|      jego szyderska bezczelność. On z dobra wszelkiego tylko