Part

 1 I  |         ducha, do którego dusza ta i ciało należą.~Z łaski
 2 I  |        musiały. Tym rozdarciem, tą walką, tym bolem ozwało
 3 I  |        jak sam wyrzekł o Sobie. Tą drogą tylko dostać się można
 4 I  |          a że w stosunku do nas ta droga jest trudem, cierpieniem,
 5 I  |       Czymże będzie wszechmyśl, ta druga osoba Trójcy Bożej? -
 6 I  |      człowiecze noszącą - jeśli ta osobistość przeprowadzi
 7 I  |    niego nie odstępując - jeśli ta osobistość człowiecza, zawsze
 8 I  |        innym, jedno tym prawem, tą wszechmyślą, tą wieczną
 9 I  |         prawem, tą wszechmyślą, tą wieczną prawdą, tą druga
10 I  | wszechmyślą, tą wieczną prawdą, tą druga Osobą z Trójcy Bożej,
11 I  |      wszechmożność wszystkiego, ta tylko Osoba z trzech Osób
12 I  |         Bóg? A to wymyślenie, a ta myśl, to prawo, według którego
13 I  |   właśnie w Bogu druga Osoba, a ta druga Osoba, wcielona w
14 I  |        ale to złudzeniem tylko. Ta znikomość sama znikomą jest -
15 I  |  kierunkowi znajdować się moc - ta moc nie wystąpi czynnie,
16 I  |     każda z osób jej, a zatem i ta jedna wola, i ten jeden
17 I  |         ku Bogu. Zatem wszędzie ta sama trójca i jcdcn duch!~
18 I  |         z duszą - i dlatego już ta trzecia Osoba nie rodzi
19 I  |       objawił się wszechmyślą i tą drugą osobą swą wcielił
20 I  |  właśnie jest Boga osobistością tą, która wiecznie za światem
21 I  |  wiecznie za światem pozostała, tą, która wiecznie stwarza
22 I  | wszystko, co tylko stwarza się, tą, której myślą nie pojmiem,
23 I  |         dzisiejszym, zawsze zaś ta pełnia będzie niedomiarą
24 I  |        i jako byt pragnie się z tą myślą, z tym pojęciem, rozbudzającym
25 I  |        żywot wieczny rządzon, z tą jednak różnicą, że w nim
26 I  |         Swojej przypatruje. Ale ta rosnąca chwała to nie próżność,
27 I  |         chwałę Mu stworzon. Ale ta chwała znaczy, że wszechducha
28 I  | nieskończeni się duch - tylko z tą różnicą, że osobistość wszechducha
29 II |       tymi oboma pierwiastkami, tą duszą i tym ciałem narodu,
30 II |        kacerstwami; i nie tylko ta - żywioły organiczne uspołecznienia,
31 II |     później francuska. Kościół, ta świątynia myśli unosząca
32 II |        i panowanie w świecie. A tą państw istotą i rzeczywistością,
33 II |      dalszy rozwój przyszłości. Ta sama jaźń, co kiedyś będzie,
34 II |    swego i że tym odstąpieniem, tą winą gotuje sobie zgubę,
35 II |   cielesności bytowej; bo jeśli ta śmierć, to odpaństwienie,
36 II |         się jak gdyby w próżni, ta właśnie niemoc mimo żądzę
37 II |   jakoby podwojoną wiarą, dusza ta w grobowej idealnej twórczości
38 II |       na tym zależeć będzie, iż ta dusza w chwilach wielkiej
39 III|         dążącą do jednego celu. Ta właśnie twórczość społeczna,
40 III|      nie może. Cóż dziwnego, że ta tylko potęga ostatecznie
41 III|    religijne podania.~W istocie ta walka, od początku wszechstworzenia
42 III|        przecież wola złą, jedno ta sama ludzka czy anielska,
43 III|      czy jaka bądź, ależ zawsze ta sama stworzona i wolna,