Part

 1 I  |            harmonią, dostrajającą się coraz wyżej - który jest postępem,
 2 I  |         przemienianiem się następnym, coraz przedziwniejszym, duszy
 3 I  |        wszystko, co z Niego odkryjem, coraz wyższą pięknością, mądrością
 4 I  |                szło ku Niemu, a idąc, coraz bardziej nabierało samoistności
 5 I  |       nabierało samoistności i jaźni, coraz bardziej zarazem i było
 6 I  |          nastaną ciała nieskazitelne, coraz wyżej przemienialne, nie
 7 I  |       wyższych duchów ród - a rody te coraz wyżej wracają ku Bogu. Zatem
 8 I  |           osobistości, wzmagające się coraz bardziej, Jego osobistości
 9 I  |           pojęciem, rozbudzającym się coraz bardziej w niej, zlać pełnej
10 I  |             ducha, i tak bez końca, a coraz doskonalej, wyborniej, olbrzymiej.
11 I  |              z myślą, takie rośniecie coraz wyższe, jakeśmy już wytknęli,
12 I  |               szybko duch łączy się z coraz wyższym pojęciem, nie walczy
13 I  |     wniebowstępować.~Taką więc koleją coraz wyższymi duchami stają się
14 I  |            choć bogi w każdej chwilce coraz bardziej się stają na podobieństwo
15 I  |           umarłą jednością, ona żywot coraz silniejszy nadaje. Im bardziej
16 I  |          myśli, czyli w ciała i dusze coraz doskonalsze. Czymże te ciała
17 I  |           Swej część, tym trwa, żyje, coraz wyższy świat stwarza i wyższym
18 I  |              udziela się duchom; więc coraz bardziej obcując z wyższymi
19 I  |            byście ciała mieli i dusze coraz wybomiejsze. Teraz więc
20 I  |               przelewają się w siebie coraz chyżej, a ciągle postępowo.
21 I  |       miłością naszą, rozwijającą się coraz olbrzymiej ku Bogu, i Boga
22 I  |           rozwój ich miłości ku Bogu. Coraz głębiej i goręcej zakochują
23 I  |         budują, tworzą siebie samych, coraz doskonalej i wyżej jak posągi
24 I  |          serafów i duchów wszystkich, coraz wyższych, rodowód i rodociąg. -
25 II |              wewnątrz nastrajanie się coraz porządniejsze; ale sameż
26 II |            stałego, rozwijającego się coraz wyżej, postępowego, nie
27 II |               nieskończonej w sobie i coraz wyższego kształtu domagającej
28 II |        organizm na podobieństwo onych coraz doskonalszych machin, które
29 III|          potęgi, po czym, w miarę jak coraz chyżej odbiegają od siebie,
30 III|            przesuwał się przez świat, coraz głębszym upadkiem duchowym
31 III|             rzeczywistość stanowią. - Coraz wierzy więcej, spodziewa
32 III|               od początku istnienia w coraz ciaśniejsze staczają się
33 III|       przedstawił zjawisko. Odtąd się coraz bardziej Moskwa wszystka
34 III|                przeciwnie Moskwie, na coraz się szersze rozlewała przestwory -
35 III|        szersze rozlewała przestwory - coraz więcej piła światła, coraz
36 III|            coraz więcej piła światła, coraz świetniejszej, chrześcijańskiej
37 III| chrześcijańskiej dobijała się chwały, coraz więcej sprawiedliwości i