Part

 1 I  |          tego trojakiego stosunku Boga do nas i naszego nawzajem
 2 I  |         nas i naszego nawzajem do Boga Trójca Święta wynika. -
 3 I  |           w wolności swej do woli Boga. Dlatego nie zwycięstwem,
 4 I  |           przełamanym, ale nie do Boga przez śmierć dociągniętym
 5 I  |        jeśli nie wiedzą doskonałą Boga o Sobie, jeśli nie metodą,
 6 I  |          ma i żyć na podobieństwo Boga? Owóż jeśli to prawo, ten
 7 I  |           człowiek przebóstwion w Boga, jedno i drugie zarazem
 8 I  |        jest wiekuistą wszechmyślą Boga o wszechświecie - o wszechbycie -
 9 I  |        wciąż tak czyni - a ubyłoż Boga? a osłabnąłże? - Gdyby osłabnął,
10 I  |    wszechżywota, czyli wszechmyśl Boga - a będąc zarazem nią samą,
11 I  |       stanem. Kiedy zaś prosi się Boga o wiecznego coś dla kogo,
12 I  |          składać się z nich. My z Boga tylko znamy wszechbyt, tylko
13 I  |      wszechżycie.~On właśnie jest Boga osobistością tą, która wiecznie
14 I  |          najwyższym stosunkiem do Boga. Jak On nas stworzył z niczego,
15 I  |     naszymi czynami - one szatami Boga tkanymi przez nas, a im
16 I  |         się stają na podobieństwo Boga. Lecz podobieństwo do Boga
17 I  |        Boga. Lecz podobieństwo do Boga zależy na tym, by przedziwnie
18 I  |          osobistości. Bliskość do Boga więc na tym, by przedziwnie
19 I  |          własną twórczość i łaskę Boga - jest miłością naszą, rozwijającą
20 I  |       coraz olbrzymiej ku Bogu, i Boga przez to samo ku nam, bo
21 I  |         żywota. Z miłości swej do Boga wciąż sami się przeradzają,
22 I  |        się postępowo syny Boże, z Boga i z siebie samych. - Oto
23 I  |      ostateczną, prawdziwą. Kto z Boga, ten do Boga i ten kiedyś,
24 I  |     prawdziwą. Kto z Boga, ten do Boga i ten kiedyś, wcześniej
25 II |         tym kierunku odwrotnym od Boga doszedł aż do śmierci wiecznej,
26 II |      piekła, mógłżeby on, który z Boga wynikł, mieć wieczną śmierć
27 II |          wiecznym prawem on przez Boga pomyślan i jakim powołaniem
28 II |       człowiek sam znika. Nikt ni Boga jednego, ni ludzkości jednej
29 II |          ale też wierzy w jednego Boga i wciąż prorocy mu o przyszłej,
30 II |       żydowskie natchnienie łaskę Boga. Zasługa też owa ludzka
31 II |         oderwaną ich przyczynę za Boga czcili. U jednych każden
32 II | zapatrzone w niebo, milionami ust Boga chwali i milionami rąk planetę
33 III|         obowiązują i do miłowania Boga nade wszystko, i do kochania
34 III|           postawił się na miejscu Boga. Tak wszelki szatan sobie
35 III|        zdarzeń. Stosunku swego do Boga nauczyła się od bizantyńskiej
36 III|      podejściem, intrygą, udaniem Boga i losy, i ludzi oszukać,
37 III|   występowało zniszczenie, czuli. Boga nie znali w niebiesiech -